1Wyrok. Słowo Pana zmierza do krainy Chadraku1 i w Damaszku znajdzie odpoczynek,
gdyż do Pana należy klejnot Aramu2,
jak i wszystkie pokolenia Izraela.
2Zarówno Chamat3, jego sąsiad, jak Tyr i Sydon,
ponieważ bardzo jest zdolny.
3Dlatego Tyr wybudował sobie warownie.
Nagromadził srebra – jak piasku,
i złota – jak błota na drogach.
4Jednak zawładnie nim Pan
i jego szaniec strąci w głębiny morza;
a jego samego pochłonie ogień.
5Ujrzy to Aszkelon i zadrży,
przerazi się wielce Gaza,
a Ekron w nadziei się zawiedzie.
Król z Gazy będzie usunięty,
wyludni się Aszkelon.
6Bękarty4 zamieszkają w Aszdodzie.
Na proch zetrę pychę Filistyna.
7I z krwi5 oczyszczę mu usta,
i jego zęby z ofiary plugawej6.
Wówczas i on stanie się Resztą, która należy do Boga naszego,
jak jeden z rodów Judy,
Ekron zaś będzie jak Jebusyta7.
8Rozbiję obóz obok mego domu
[dla obrony] przed wojskami,
przed przybyszami.
I przemoc wroga już go nie dosięgnie,
gdyż teraz sam patrzę oczyma8.
9Raduj się wielce, Córo Syjonu,
wołaj radośnie, Córo Jeruzalem!9
Oto Król twój idzie do ciebie,
sprawiedliwy i zwycięski.
Pokorny – jedzie na osiołku,
na oślątku, źrebięciu oślicy10.
10On usunie rydwany z Efraima,
a konie z Jeruzalem;
łuk wojenny zostanie złamany11.
Pokój ludom obwieści.
Jego władztwo sięgać będzie od morza do morza,
od brzegów Rzeki aż po krańce ziemi12.
11Także ze względu na krew przymierza13 zawartego z tobą
wypuszczę więźniów twoich z bezwodnej cysterny14.
12Wróćcie do warownego miejsca, więźniowie oczekujący z nadzieją!
Dzisiaj cię o tym zapewniam,
że cię nagrodzę w dwójnasób.
13Albowiem Judę [jak łuk] sobie napinam,
łuk uzbrajam Efraimem.
Pobudzę twoich synów, Syjonie,
przeciwko twoim synom, Jawanie15,
i miecz mocarza z ciebie uczynię.
14Pan się ukaże nad nimi.
Jak błyskawica wzlecą Jego strzały
i Pan Bóg zadmie w róg.
Nadciągnie w szumie wichru z południa.
15Pan Zastępów będzie ich osłaniał,
zniszczą i zdepczą kamienie z proc,
i krew będą pili jak wino,
i będą jej pełni jak czara,
jak rogi ołtarza16.
16Pan, ich Bóg, ich zbawi
jak owce swego ludu17.
Jaśnieć będą jak drogie kamienie na Jego ziemi.
17Jakże wielkie jego18 bogactwo i jego piękno:
zboże da rozkwit młodzieńcom,
a młode wino – dziewicom.