Księga Ozeasza11

Zapowiedź kary za wzgardzoną miłość

¹Miłowałem Izraela, gdy jeszcze był dzieckiem,

i syna swego wezwałem z Egiptu¹.

²Im bardziej ich wzywałem²,

tym dalej odchodzili ode Mnie,

składali ofiary Baalom

i bożkom palili kadzidła.

³A przecież Ja uczyłem chodzić Efraima,

na swe ramiona ich brałem;

oni zaś nie rozumieli, że przywracałem im zdrowie.

⁴Pociągnąłem ich ludzkimi więzami,

a były to więzy miłości.

Byłem dla nich jak ten, co podnosi

do swego policzka niemowlę³ –

schyliłem się ku niemu i nakarmiłem je.

⁵Nie wróci do ziemi egipskiej⁴,

Aszszur będzie mu królem,

bo się nie chciał nawrócić.

⁶Miecz będzie szalał w ich miastach,

wyniszczy ich dzieci,

a nawet pożre ich twierdze⁵.

Miłość Boża zwycięży

⁷Mój lud jest skłonny

odpaść ode Mnie –

wzywa imienia Baala,

lecz on im nie przyjdzie z pomocą⁶.

⁸Jakże cię mogę porzucić, Efraimie,

i jak opuścić ciebie, Izraelu?

Jakże cię mogę równać z Admą⁷

i uczynić podobnym do Seboim⁸?

Moje serce na to się wzdryga

i rozpalają się moje wnętrzności⁹.

⁹Nie chcę, aby wybuchnął płomień mego

gniewu,

i Efraima już więcej nie zniszczę,

albowiem Bogiem jestem, nie człowiekiem;

pośrodku ciebie jestem Ja – Święty,

i nie przychodzę, żeby zatracać.

Nastąpi powrót z niewoli

¹⁰Pójdą śladami Pana,

który zagrzmi¹⁰, jak [ryczy] lew.

A kiedy zagrzmi,

zbiegną się Jego synowie z zachodu,

¹¹jak ptactwo przylecą z Egiptu,

i z asyryjskiej ziemi jak gołębie;

sprawię, że wrócą do swoich siedzib

– wyrocznia Pana.