Księga Izajasza60

Chwała odnowionej Jerozolimy¹

¹Powstań! Świeć, bo przyszło twe światło

i chwała Pańska rozbłyska nad tobą.

²Bo oto ciemność okrywa ziemię

i gęsty mrok spowija ludy,

a ponad tobą jaśnieje Pan,

i Jego chwała jawi się nad tobą.

³I pójdą narody do twojego światła,

królowie do blasku twojego wschodu.

⁴Rzuć okiem dokoła i zobacz:

Ci wszyscy zebrani zdążają do ciebie.

Twoi synowie przychodzą z daleka,

na rękach niesione [są] twe córki.

⁵Wtedy zobaczysz i promienieć będziesz,

a serce twe zadrży i rozszerzy się,

bo do ciebie napłyną bogactwa zamorskie,

zasoby narodów przyjdą ku tobie.

⁶Zaleje cię mnogość wielbłądów –

dromadery z Madianu i z Efy.

Wszyscy oni przybędą z Saby,

zaofiarują złoto i kadzidło,

nucąc radośnie hymny na cześć Pana².

⁷Wszystkie stada Kedaru zbiorą się przy tobie,

barany Nebajotu³ staną na twe usługi;

jako miłe ofiary wejdą na mój ołtarz,

tak iż rozsławię dom mojej chwały.

⁸Kim są ci, co lecą jak chmury

i jak gołębie do swego gołębnika?

⁹O tak, to statki zbierają się dla Mnie,

a okręty Tarszisz w pierwszym szeregu,

ażeby przywieźć twych synów z daleka,

ich srebro i złoto wraz z nimi,

przez wzgląd na imię Pana, Boga twego,

przez wzgląd na Świętego Izraela,

tego, który cię rozsławia.

¹⁰Cudzoziemcy odbudują twe mury,

a ich królowie będą ci służyli.

Bo uderzyłem cię w moim gniewie,

lecz w mojej łaskawości okazałem ci litość.

¹¹Twe bramy zawsze stać będą otworem,

nie zamkną się we dnie ni w nocy,

by wpuszczać do środka bogactwo narodów

i królów ich, którzy je prowadzą⁴.

¹²Bo naród i królestwo, które by ci nie służyły, wyginą, i poganie zostaną do szczętu wytraceni⁵.

¹³Chluba Libanu przyjdzie do ciebie:

razem cyprysy, wiązy i bukszpan,

aby upiększyć moje miejsce święte.

I wsławię miejsce, gdzie stoją me nogi.

¹⁴I pójdą do ciebie z pokłonem

synowie twoich ciemięzców,

i padną do twoich stóp wszyscy,

co tobą wzgardzili.

I nazwą cię Miastem Pana,

Syjonem Świętego Izraela⁶.

¹⁵Za to, iż byłoś opuszczone,

znienawidzone i bez przechodniów,

uczynię cię wiekuistą chlubą,

rozradowaniem wszystkich pokoleń.

¹⁶Ssać będziesz mleko narodów

i piersi królewskie ssać będziesz.

I uznasz, że Ja jestem Pan, twój Zbawca,

i Wszechmocny Jakuba – twój Odkupiciel⁷.

¹⁷Sprowadzę złoto zamiast miedzi,

a srebro – w miejsce żelaza,

sprowadzę brąz zamiast drewna,

a żelazo – w miejsce kamieni.

Ustanowię pokój twoim zwierzchnikiem,

a sprawiedliwość twą władzą.

¹⁸Już się nie usłyszy o krzywdzie w twym kraju,

o spustoszeniu i zagładzie w twoich granicach.

Murom twoim nadasz miano „Ocalenie”,

a bramom twoim „Chwała”.

¹⁹⁸ Już słońca mieć nie będziesz w dzień jako światła

ani jasność księżyca nie zaświeci tobie,

lecz Pan ci będzie wieczną światłością

i Bóg twój – twoją ozdobą.

²⁰Twe słońce nie zajdzie już więcej

i księżyc twój się nie zaćmi,

bo Pan ci będzie światłością wieczną

i skończą się dni twej żałoby.

²¹Cały twój lud będzie ludem sprawiedliwych,

którzy posiądą kraj na zawsze,

nowa odrośl z mojego szczepu,

dzieło rąk moich, abym się wsławił.

²²Z bardzo małego stanie się tysiącem,

z najmniej znaczącego – narodem potężnym.

Ja, Pan, sprawię to szybko

w swoim czasie».