Księga Hioba36

Czwarta mowa Elihu: Sens cierpień Hioba

Elihu jest prawdomówny

¹Dodał jeszcze Elihu i rzekł:

²«Poczekaj chwilkę, wyjaśnię,

bo jeszcze [są] słowa o Bogu.

³Daleko poniosę swą wiedzę,

by ukazać sprawiedliwość Stwórcy.

⁴Naprawdę, nie mówię podstępnie,

prawdziwie jest mędrzec przed tobą.

Bóg jest sprawiedliwy

⁵Oto Bóg jest potężny i nie gardzi [nikim],

potężny jest mocą i mądrością.

⁶Nie pozwoli na powodzenie bezbożnych,

pokrzywdzonym przywraca prawo,

⁷nie spuszcza oka z uczciwych,

[umieszcza] ich z królami na tronach,

osadza ich na zawsze – są wielcy.

Cierpliwie nawraca

⁸¹ Gdy powrozami związani,

w kajdany nędzy zostaną zakuci,

⁹wtedy im stawia przed oczy ich czyny,

by ciężar przestępstw widzieli.

¹⁰Otwiera im uszy na radę,

namawia: od zła niech odstąpią!

¹¹Gdy usłuchają z poddaniem,

pędzą swe dni w dobrobycie,

a lata mijają w szczęściu.

Opornych czeka dotkliwa kara

¹²Jeśli nie słuchają, zginą od dzidy²,

wyginą z braku rozumu.

¹³Ludzie zatwardziali gniew chowają,

związani nie chcą ratunku;

¹⁴wyginą za dni młodości,

a życie ich godne pogardy³.

¹⁵Uciśnionego On ratuje przez ucisk,

cierpieniem otwiera mu uszy⁴.

Poddaj się Bogu!

¹⁶I ciebie chce On wybawić z nieszczęść,

przed tobą jest dal, nie cieśnina,

i stół opływający tłuszczem.

¹⁷Lecz ty osądzasz jak bezbożny⁵.

Dosięgną cię prawa i sądy.

¹⁸Strzeż się, by cię nie zwiodła obfitość

i hojny okup też niech cię nie zwodzi.

¹⁹⁶ Czy krzyk twój wyzwala z ucisku,

choćbyś wytężył siły?

²⁰Nie tęsknij za nocą,

gdy jedne ludy w miejsce drugich wstępują.

²¹Bacz, byś ku złu nie zbaczał,

bo za to dosięgnie cię nędza.

Hymn na cześć Boga

Majestat Boga

²²Wielki jest Bóg w swej wszechmocy,

któż takim mistrzem jak On?

²³Kto Jego drogę chce zganić?

Kto powie: Źle uczyniłeś?

²⁴Pamiętaj, byś wielbił dzieło,

które opiewają ludzie.

²⁵Ogląda je każdy z radością,

choć widzi je tylko z daleka.

²⁶Wielki jest Bóg: nie ogarniemy [Go],

liczba lat Jego jest niezgłębiona.

Bóg daje deszcz

²⁷On krople wody podnosi

i mgłę na deszcz skrapla⁷.

²⁸Wylewają go chmury,

obficie zraszają ludzi⁸.

Cel burzy

²⁹A kto pojmuje warstwę chmur

i huk Jego namiotu?

³⁰Nad nim On sieje swe światło,

a korzenie morza osłania⁹.

³¹Bo z ich pomocą sądzi ludy

bądź daje pokarm obficie¹⁰.

Opis burzy

³²Obie dłonie napełnia On światłem¹¹,

wskazuje mu cel oznaczony¹².

³³Huk jego o Nim oznajmia:

zazdrosny gniew na nieprawość¹³.