Księga Psalmów132

PSALM 132 (131)¹

Na poświęcenie świątyni

¹Pieśń stopni.

Pamiętaj², Panie, Dawidowi

cały trud jego,

²o tym, jak złożył przysięgę przed Panem,

związał się ślubem przed Wszechmocnym Jakuba³:

³⁴ «Nie wejdę pod dach⁵ mego domu,

nie wstąpię na posłanie mego łoża,

⁴nie użyczę snu moim oczom,

powiekom moim spoczynku,

⁵póki nie znajdę miejsca dla Pana,

mieszkania – Mocnemu Jakuba».

⁶Otośmy słyszeli w Efrata o arce⁶,

znaleźliśmy ją na polach Jaaru⁷.

⁷Wejdźmy do Jego mieszkania,

padnijmy u podnóżka stóp Jego!⁸

⁸Wyrusz, o Panie, na miejsce Twego odpocznienia,

Ty i Twoja arka pełna chwały!⁹

⁹Niech się kapłani Twoi odzieją w sprawiedliwość,

a Twoi czciciele niech się radują!

¹⁰Przez wzgląd na sługę Twojego, Dawida,

nie odtrącaj oblicza Twego pomazańca!

¹¹Pan pod przysięgą dał Dawidowi

trwałą obietnicę, której nie cofnie:

«Potomstwo z ciebie zrodzone¹⁰

posadzę na twoim tronie.

¹²Jeżeli zachowają twoi synowie

moje przymierze

i moje napomnienia, których im udzielę,

także ich synowie na wieki

zasiądą na twoim tronie».

¹³¹¹ Pan bowiem wybrał Syjon,

tej siedziby zapragnął dla siebie:

¹⁴«To jest miejsce mego odpoczynku na wieki,

tu będę mieszkał, bo tego pragnąłem dla siebie.

¹⁵Będę szczodrze błogosławił jego zasobom,

jego ubogich nasycę chlebem.

¹⁶Jego kapłanów odzieję zbawieniem,

a ci, którzy go prawdziwie miłują, będą się radować.

¹⁷Wzbudzę tam moc¹² Dawidowi,

zgotuję światło¹³ dla mego pomazańca¹⁴!

¹⁸Okryję wstydem jego nieprzyjaciół,

a nad nim zabłyśnie jego korona».