Apokalipsa Świętego Jana1

PROLOG

¹Objawienie Jezusa Chrystusa,

które dał Mu Bóg,

aby ukazać swym sługom, co musi stać się niebawem¹,

i [co] On, wysławszy swojego anioła,

oznajmił przez niego za pomocą znaków

słudze swojemu, Janowi.

²Ten poświadcza, że słowem Bożym

i świadectwem Jezusa Chrystusa

jest wszystko, co widział.

³Błogosławiony, który odczytuje, i ci, którzy słuchają słów proroctwa,

a strzegą tego, co w nim napisane,

bo chwila jest bliska.

LISTY „DO SIEDMIU KOŚCIOŁÓW, KTÓRE SĄ W AZJI”

Adres

⁴Jan do siedmiu Kościołów, które są w Azji:

Łaska wam i pokój

od Tego, Który jest i Który był, i Który przychodzi²,

i od siedmiu Duchów³, które są przed Jego tronem,

⁵i od Jezusa Chrystusa, Świadka Wiernego,

Pierworodnego [wśród] umarłych

i Władcy królów ziemi⁴.

Temu, który nas miłuje

i który przez swą krew uwolnił nas od naszych grzechów,

⁶i uczynił nas królestwem – kapłanami⁵ dla Boga i Ojca swojego,

Jemu chwała i moc na wieki wieków! Amen.

⁷Oto nadchodzi z obłokami

i ujrzy Go wszelkie oko i wszyscy, którzy Go przebili.

I będą Go opłakiwać wszystkie pokolenia ziemi⁶.

Tak: Amen.

⁸Ja jestem Alfa i Omega⁷, mówi Pan Bóg,

Który jest, Który był i Który przychodzi,

Wszechmogący.

Widzenie wstępne

⁹Ja, Jan, wasz brat

i współuczestnik w ucisku i królestwie, i wytrwaniu w Jezusie,

byłem na wyspie, zwanej Patmos,

z powodu słowa Bożego i świadectwa Jezusa⁸.

¹⁰Doznałem zachwycenia w dzień Pański⁹

i posłyszałem za sobą potężny głos,

jak gdyby trąby

¹¹mówiącej:

«Co widzisz, napisz w księdze

i poślij siedmiu Kościołom:

do Efezu, Smyrny, Pergamonu, Tiatyry, Sardes, Filadelfii i Laodycei»¹⁰.

¹²I obróciłem się, by patrzeć, co to za głos do mnie mówił;

a obróciwszy się, ujrzałem siedem złotych świeczników

¹³¹¹ i pośród świeczników kogoś podobnego do Syna Człowieczego,

przyobleczonego [w szatę] do stóp

i przepasanego na piersiach złotym pasem.

¹⁴Głowa Jego i włosy – białe jak biała wełna, jak śnieg,

a oczy Jego jak płomień ognia.

¹⁵Stopy Jego podobne do drogocennego metalu,

jak gdyby w piecu rozżarzonego,

a głos Jego jak głos wielu wód.

¹⁶W prawej swej ręce miał siedem gwiazd

i z Jego ust wychodził miecz obosieczny, ostry.

A Jego wygląd – jak słońce, kiedy jaśnieje w swej mocy.

¹⁷Kiedy Go ujrzałem,

do stóp Jego padłem jak martwy,

a On położył na mnie prawą rękę, mówiąc:

«Przestań się lękać!

Ja jestem Pierwszy i Ostatni¹², ¹⁸i Żyjący.

Byłem umarły, a oto jestem żyjący na wieki wieków

i mam klucze śmierci i Otchłani¹³.

¹⁹Napisz więc to, co widziałeś i co jest, i co potem musi się stać¹⁴.

²⁰Co do tajemnicy siedmiu gwiazd, które ujrzałeś w mojej prawej ręce,

i co do siedmiu złotych świeczników:

siedem gwiazd – to są aniołowie¹⁵ siedmiu Kościołów,

a siedem świeczników – to jest siedem Kościołów.