Mądrość Syracha24

Przemowa mądrości

¹Mądrość wychwala sama siebie,

chlubi się pośród swego ludu.

²Otwiera usta na zgromadzeniu Najwyższego

i chlubi się przed Jego potęgą¹:

³² Ja wyszłam z ust Najwyższego

i niby mgła okryłam ziemię.

⁴Rozbiłam namiot na wysokościach,

a tron mój na słupie obłoku³.

⁵Okrąg nieba sama obeszłam

i przechadzałam się w głębi przepaści.

⁶Na falach morza, na ziemi całej,

w każdym ludzie i narodzie zdobyłam <panowanie>⁴.

⁷Pomiędzy nimi wszystkimi szukałam, gdzie by spocząć

i w czyim dziedzictwie mam się zatrzymać.

⁸Wtedy przykazał mi Stwórca wszystkiego,

Ten, co mnie stworzył, wyznaczył mi mieszkanie

i rzekł: «W Jakubie rozbij namiot

i w Izraelu obejmij dziedzictwo!»

⁹Przed wiekami, na samym początku mnie stworzył

i już nigdy istnieć nie przestanę.

¹⁰W świętym przybytku, w Jego obecności, zaczęłam pełnić służbę⁵

i przez to na Syjonie mocno stanęłam.

¹¹Podobnie w mieście umiłowanym dał mi odpoczynek,

w Jeruzalem jest moja władza.

¹²Zapuściłam korzenie w sławnym narodzie,

w posiadłości Pana, w Jego dziedzictwie.

¹³Wyrosłam jak cedr na Libanie

i jak cyprys na górach Hermonu.

¹⁴Wyrosłam jak palma w Engaddi,

jak krzewy róży w Jerychu,

jak wspaniała oliwka na równinie,

wyrosłam w górę jak platan.

¹⁵Wszystko przepoiłam wonnością jak cynamon i aspalat⁶ pachnący

i miłą woń wydałam jak mirra⁷ wyborna,

jak galbanum⁸, onyks⁹, wonna żywica

i obłok kadzidła w przybytku.

¹⁶Jak terebint gałęzie swe rozłożyłam,

a gałęzie moje – to gałęzie chwały i wdzięku.

¹⁷Jak szczep winny wypuściłam pełne krasy latorośle,

a kwiaty moje [wydają] owoc sławy i bogactwa¹⁰.

¹⁹Przyjdźcie do mnie, którzy mnie pragniecie,

nasyćcie się moimi owocami!

²⁰Pamięć o mnie jest słodsza nad miód,

a posiadanie mnie – nad plaster miodu.

²¹Którzy mnie spożywają, nadal łaknąć będą,

a którzy mnie piją, nadal będą pragnąć¹¹.

²²Kto mi jest posłuszny, nie dozna wstydu,

a którzy ze mną¹² działają, nie zgrzeszą.

Uwagi autora o mądrości i Prawie

²³Tym wszystkim jest księga przymierza Boga Najwyższego,

Prawo, które dał nam Mojżesz,

jako dziedzictwo plemionom Jakuba¹³.

²⁵Zalewa ono mądrością jak Piszon¹⁴

i jak Tygrys w dniach nowych plonów;

²⁶obficie napełnia rozumem jak Eufrat

i jak Jordan w czasie żniw;

²⁷wylewa naukę jak Nil¹⁵

lub Gichon¹⁶ w czasie winobrania.

²⁸Pierwszy nie pozna jej¹⁷ do końca,

ostatni też do dna jej nie zgłębi,

²⁹gdyż myśl jej pełniejsza jest niż morze,

a rada głębsza niż wielka Otchłań.

³⁰Ja zaś jestem jak odnoga rzeki

i jak wodociąg, co sprowadza wodę do ogrodu.

³¹Powiedziałem: «Nawodnię mój ogród

i nasycę moją rolę».

Oto moja odnoga stała się rzeką,

a rzeka moja – morzem.

³²Nadto sprawię, że nauka świecić będzie jak jutrzenka,

i ukażę to jak najdalej.

³³Owszem, wyleję naukę jak proroctwo

i przekażę ją pokoleniom na wieki.

³⁴Patrzcie, że nie tylko dla siebie samego się natrudziłem,

lecz także i dla tych wszystkich, którzy jej szukają.