1Nie polegaj na swych bogactwach
i nie mów: «One mi wystarczą»1.
2Nie daj się uwieść żądzom i sile,
by iść za zachciankami swego serca.
3Nie mów: «Któż ma nade mną panować?»
Albowiem Pan z całą pewnością wymierzy [ci] sprawiedliwość2.
4Nie mów: «Zgrzeszyłem i cóż mi się stało?»
Albowiem Pan jest cierpliwy.
5Nie bądź bez obawy co do przebaczenia,
byś miał dodawać grzech do grzechu.
6Nie mów: «Wielkie jest Jego miłosierdzie,
zgładzi mnóstwo moich grzechów!»
U Niego bowiem jest miłosierdzie, ale i gniew,
a na grzeszników spadnie Jego zapalczywość.
7Nie odwlekaj nawrócenia do Pana
ani nie odkładaj z dnia na dzień;
nagle bowiem gniew Jego przyjdzie
i zginiesz w czasie odpłaty.
8Nie polegaj na bogactwach niesprawiedliwie nabytych,
nic ci bowiem nie pomogą w dniu klęski.
9Nie przewiewaj zboża przy każdym wietrze
ani nie chodź po każdej ścieżce,
tak bowiem [czyni] grzesznik o dwoistej mowie3.
10Twardo stój przy swym przekonaniu
i jedno niech będzie twe słowo!
11Bądź skory do słuchania,
a odpowiadaj po namyśle4.
12Jeśli znasz się na rzeczy, odpowiedz bliźniemu,
a jeśli nie, rękę połóż na ustach!
13W mowie jest chwała i niesława,
a język człowieka [bywa] jego upadkiem.
14Bacz, abyś nie był nazwany oszczercą,
i nie zastawiaj swym językiem sideł.
Bo na złodzieja [spada] hańba,
a surowe potępienie na człowieka o dwoistej mowie5.
15Nie uchybiaj ani w wielkich, ani w małych rzeczach,
i nie stawaj się wrogiem, zamiast być przyjacielem;
jak bowiem złe imię odziedziczy hańbę i naganę,
tak również grzesznik o dwoistej mowie6.