Chór I: 1Wróć się1, wróć, Szulamitko2,
wróć się, wróć się, niech się twym widokiem nacieszymy! Chór II: Cóż się wam podoba3 w Szulamitce,
w tańcu obozów4?
Obydwa chóry: 2Jak piękne są twe stopy w sandałach,
księżniczko!
Linia twych bioder jak kolia5,
dzieło rąk mistrza.
3Łono6 twe – jak czasza okrągła,
niechaj nie zbraknie w niej wina korzennego!
Brzuch twój jak stos pszenicznego ziarna
okolony wiankiem lilii.
4Piersi twe jak dwoje koźląt,
bliźniąt gazeli.
5Szyja twa jak wieża7 ze słoniowej kości.
Oczy twe jak sadzawki w Cheszbonie8,
u bramy Bat-Rabbim9.
Nos twój jak baszta Libanu,
spoglądająca ku Damaszkowi.
6Głowa twa [wznosi się] nad tobą jak Karmel,
włosy głowy twej – jak królewska purpura,
splecione w warkocze10.
Oblubieniec:
7O jak piękna jesteś, jakże wdzięczna,
umiłowana, pełna rozkoszy!
8Postać twoja wysmukła jak palma,
a piersi twe jak grona winne.
9Rzekłem: wespnę się na palmę,
pochwycę kiść daktyli.
Tak! Piersi twe niech [mi] będą jako grona winne,
a oddech twój jak zapach jabłek.
10Usta twoje jak wino wyborne.
Spływa ono prosto we mnie11,
zwilżając wargi uśpione12.
Oblubienica:
11Jam miłego mego
i ku mnie zwraca się jego pożądanie.
12Pójdź, mój miły, powędrujmy w pola,
nocujmy po wioskach!
13O świcie pośpieszmy do winnic,
zobaczyć, czy kwitnie winorośl,
czy pączki się otwarły,
czy w kwieciu są już granaty,
tam ci dam moje pieszczoty.
14Mandragory13 sieją woń,
nad drzwiami naszymi wszelki owoc wyborny,
świeży i zeszłoroczny,
dla ciebie, miły mój, chowałam.
- 1.7,1„Wróć się” – inni tłum.: „zatrzymaj się!”; „Szulamitko” – może forma żeńska od imienia Salomon. Inni widzą tu aluzję do Szunemitki (1 Krl 1,3); „podoba” – dosł.: „na cóż z przyjemnością patrzeć chcecie?”; „obozów” – inni: „jak w tańcu na dwa chóry”; inni: „jak taniec Machanain”; por. Rdz 32,3. Dziś jeszcze w niektórych okolicach Syrii i Palestyny, w czasie uroczystości weselnych, oblubienica wykonuje taniec zwany „tańcem miecza”. Gdy ona tańczy, chór dziewcząt śpiewa pochwałę jej piękności; por. 7,2-6.
- 2.7,1„Wróć się” – inni tłum.: „zatrzymaj się!”; „Szulamitko” – może forma żeńska od imienia Salomon. Inni widzą tu aluzję do Szunemitki (1 Krl 1,3); „podoba” – dosł.: „na cóż z przyjemnością patrzeć chcecie?”; „obozów” – inni: „jak w tańcu na dwa chóry”; inni: „jak taniec Machanain”; por. Rdz 32,3. Dziś jeszcze w niektórych okolicach Syrii i Palestyny, w czasie uroczystości weselnych, oblubienica wykonuje taniec zwany „tańcem miecza”. Gdy ona tańczy, chór dziewcząt śpiewa pochwałę jej piękności; por. 7,2-6.
- 3.7,1„Wróć się” – inni tłum.: „zatrzymaj się!”; „Szulamitko” – może forma żeńska od imienia Salomon. Inni widzą tu aluzję do Szunemitki (1 Krl 1,3); „podoba” – dosł.: „na cóż z przyjemnością patrzeć chcecie?”; „obozów” – inni: „jak w tańcu na dwa chóry”; inni: „jak taniec Machanain”; por. Rdz 32,3. Dziś jeszcze w niektórych okolicach Syrii i Palestyny, w czasie uroczystości weselnych, oblubienica wykonuje taniec zwany „tańcem miecza”. Gdy ona tańczy, chór dziewcząt śpiewa pochwałę jej piękności; por. 7,2-6.
- 4.7,1„Wróć się” – inni tłum.: „zatrzymaj się!”; „Szulamitko” – może forma żeńska od imienia Salomon. Inni widzą tu aluzję do Szunemitki (1 Krl 1,3); „podoba” – dosł.: „na cóż z przyjemnością patrzeć chcecie?”; „obozów” – inni: „jak w tańcu na dwa chóry”; inni: „jak taniec Machanain”; por. Rdz 32,3. Dziś jeszcze w niektórych okolicach Syrii i Palestyny, w czasie uroczystości weselnych, oblubienica wykonuje taniec zwany „tańcem miecza”. Gdy ona tańczy, chór dziewcząt śpiewa pochwałę jej piękności; por. 7,2-6.
- 5.7,2Porównanie nieprzejrzyste, tłum. niepewne.