1Jakub przywołał swoich synów i powiedział do nich: «Zgromadźcie się, a opowiem wam, co was czeka w czasach późniejszych.
2Zbierzcie się i słuchajcie, synowie Jakuba,
słuchajcie Izraela, ojca waszego!
3Rubenie, tyś syn mój pierworodny,
tyś moją mocą i pierwszym owocem mojej męskiej siły,
górujący dumą i górujący siłą2.
4Kipiałeś jak woda: nie będziesz już górował,
bo wszedłeś do łoża twego ojca;
wtedy zbezcześciłeś moje łoże, wchodząc [do niego]!3
5Symeon i Lewi, bracia,
narzędziami gwałtu były ich miecze.
6Do ich zmowy się nie przyłączę,
z ich knowaniem nie złączę mej sławy4;
gdyż w gniewie swym mordowali ludzi
i w swej swawoli kaleczyli bydło.
7Przeklęty ten ich gniew, gdyż był gwałtowny,
i ich zawziętość, gdyż była okrucieństwem!
Porozdzielam więc ich w Jakubie
i rozproszę ich w Izraelu.
8Judo, ciebie sławić będą bracia twoi,
twoja bowiem ręka na karku twych wrogów!
Synowie twego ojca będą ci oddawać pokłon!
9Judo, młody lwie, na zdobyczy róść będziesz, mój synu:
jak lew się czai, gotuje do skoku,
do lwicy podobny – któż się ośmieli go drażnić?
105 Nie zostanie odjęte berło od Judy
ani laska pasterska [zabrana] spośród jego kolan,
aż przyjdzie ten, do którego ono należy,
i zdobędzie posłuch u narodów!
11Przywiąże on swego osiołka w winnicy
i źrebię ośle u winnych latorośli.
W winie prać będzie swą odzież,
i w krwi winogron – swą szatę.
12Będą mu się iskrzyły6 oczy od wina,
a zęby będą białe od mleka.
13Zabulon mieszkać będzie na wybrzeżu morza,
nad brzegiem morza będzie on przystanią dla okrętów;
kraniec jego – w Sydonie7.
14Issachar – osioł kościsty,
będzie się wylegiwał, ufny w swe bezpieczeństwo8.
15Widzi on, że dobry jest spoczynek, a kraj uroczy;
ale będzie musiał ugiąć swój grzbiet pod brzemieniem
i stanie się niewolnikiem zmuszonym do pracy.
16Dan będzie sądził lud swój
jako jeden ze szczepów izraelskich;
17będzie on jak wąż na drodze,
jak żmija jadowita na ścieżce,
kąsająca pęciny konia,
z którego jeździec spada na wznak.
18Wybawienia twego czekam, o Panie!9
19Gad – zbójcy napadać go będą,
on zaś będzie następował im na pięty10.
20Od Asera – tłuste pokarmy,
on będzie dostarczał przysmaków królewskich.
21Neftali – jak rozłożysty terebint,
dający miłe przepowiednie11.
22Józef – latorośl owocująca,
latorośl owocująca nad źródłem:
gałązki pną się po murze12.
23A choć łucznicy będą go prześladować, godzić w niego
i na niego czyhać,
24łuk jego pozostanie niezłamany,
i ręce jego – sprawne13;
dzięki potężnemu Bogu Jakuba,
w imię Pasterza i Opoki Izraela,
25dzięki Bogu ojców twoich, który cię będzie wspomagał,
dzięki Wszechmogącemu, który ci będzie błogosławił,
[będą to] błogosławieństwa z niebios wysokich,
błogosławieństwa z najgłębszych otchłani,
błogosławieństwa piersi i łona.
26Błogosławieństwa ojca twego niech dłużej trwają
niż błogosławieństwa mych przodków14,
jak długo trwać będą pagórki odwieczne –
niechaj spłyną na głowę Józefa,
na głowę tego, który jest księciem wśród swoich braci!
27Beniamin – wilk drapieżny,
co rano rozrywa zdobycz,
a wieczorem rozdziela łupy»15.
28Wszyscy ci – to dwanaście szczepów izraelskich, a to do nich powiedział ich ojciec, wygłaszając do każdego z nich stosowne błogosławieństwo, gdy im błogosławił.
29Potem tak im przykazał: «Gdy ja się połączę ze swymi przodkami, pochowajcie mnie przy moich praojcach w pieczarze, która jest na polu Efrona Chittyty, 30w pieczarze, która jest na polu Makpela w pobliżu Mamre w kraju Kanaan, a którą kupił Abraham wraz z tym polem od Efrona Chittyty tytułem własności grobu. 31Tam pochowano Abrahama i Sarę, jego żonę, tam pochowano Izaaka i jego żonę Rebekę; tam pochowałem Leę». 32Pole to wraz z pieczarą zostało kupione od synów Cheta.
33Gdy Jakub wydał te polecenia swoim synom, złożył razem swe nogi na łożu, wyzionął ducha i połączył się ze swoimi przodkami.