1Ci przybyli do Dawida do Siklag, gdy jeszcze musiał się trzymać z dala od Saula, syna Kisza; oni należeli do bohaterów, pomocników w walce. 2Uzbrojeni w łuki, umieli strzelać tak z prawej, jak i z lewej ręki, i [rzucać] kamieniami, i [wypuszczać] strzały z łuku1. Spośród braci Saula z [pokolenia] Beniamina: 3na czele stali Achiezer i Joasz, synowie Szemajasza z Gibea; Jezjel i Pelet, synowie Azmaweta; Berekiasz i Jehu z Anatot; 4Jiszmajasz z Gibeonu, najdzielniejszy między trzydziestoma i dowodził trzydziestoma; 5Jeremiasz, Jachazjel, Jochanan, Jozabad z Gederot; 6Eleuzaj, Jerimot, Bealiasz, Szemariasz, Szefatiasz z Charif; 7Elkana, Jiszszijasz, Azareel, Joezer, Jaszobeam, Korachici; 8Joela, Zebadiasz, synowie Jerochama z Gedoru. 9Z Gadytów przyłączyli się do Dawida w warowni pustynnej dzielni wojownicy, żołnierze gotowi do walki, którzy celowali w posługiwaniu się tarczą i włócznią. Z wyglądu podobni do lwów2, byli szybkonodzy jak gazele na górach. 10Dowódcą był Ezer, drugi – Obadiasz, trzeci – Eliab, 11czwarty – Maszmanna, piąty – Jeremiasz, 12szósty – Attaj, siódmy – Eliel, 13ósmy – Jochanan, dziewiąty – Elzabad, 14dziesiąty – Jeremiasz, jedenasty – Makbannaj. 15Ci z potomków Gada byli jako dowódcy wojska: każdy niższy stopniem – nad stu, a wyższy – nad tysiącem3. 16Są to ci, którzy przeszli Jordan w miesiącu pierwszym, gdy wylewa on wszędzie z brzegów, i którzy zmusili do ucieczki wszystkich mieszkańców dolin, na wschód i na zachód. 17Przyszli też do warowni Dawida niektórzy z potomków Beniamina i Judy. 18Dawid wyszedł im naprzeciw, a odpowiadając, rzekł do nich: «Jeśli przychodzicie do mnie usposobieni pokojowo, aby mi pomóc, będzie moje serce w jedności z wami, lecz jeśli po to, by mnie zdradzić moim wrogom, mimo że ręce moje wolne są od gwałtu, niechaj wejrzy w to Bóg naszych ojców i niech osądzi!» 19Wtedy duch Pański ogarnął Amasaja, dowódcę trzydziestu4:
«Idź, Dawidzie, i [my wszyscy] z tobą, synu Jessego,
pokój, pokój tobie i [każdemu], co cię popiera.
Twój Bóg jest twoim wsparciem!»
Dawid więc ich przyjął i uczynił z nich dowódców oddziałów. 20Z [pokolenia] Manassesa przyłączyli się do Dawida, gdy przyszedł z Filistynami, by walczyć przeciwko Saulowi. Nie pomógł on im wówczas, bo wodzowie filistyńscy po naradzie odesłali go, mówiąc: «Za [cenę] naszych głów przyłączy się on do pana swego, Saula»5. 21Gdy szedł do Siklag, przyłączyli się do niego z [pokolenia] Manassesa: Adnach, Jozabad, Jediael, Mikael, Jozabad, Elihu i Silletaj, dowódcy nad tysiącami, którzy byli z [pokolenia] Manassesa. 22Oni to wsparli Dawida na czele oddziałów, bo wszyscy byli dzielnymi wojownikami i stali się dowódcami w wojsku. 23Istotnie, z dnia na dzień przybywali do Dawida, aby mu pomagać, aż obóz stał się wielki jak obóz Boży6.
24Oto liczba dowódców7 uzbrojonych na wojnę, którzy przybyli do Dawida do Hebronu, by zgodnie z nakazem Pańskim przenieść na niego władzę królewską Saula: 25z synów Judy, noszących tarczę i włócznię, sześć tysięcy ośmiuset uzbrojonych na wojnę. 26Z synów Symeona, dzielnych wojowników [uzbrojonych] na wojnę, siedem tysięcy stu. 27Z synów Lewiego cztery tysiące sześciuset. 28Także Jojada, przywódca potomków Aarona, a z nim trzy tysiące siedmiuset. 29I Sadok, młody, dzielny wojownik, wraz ze swym rodem – dwudziestu dwóch dowódców. 30Z synów Beniamina, braci Saula, trzy tysiące; większość z nich pozostawała aż do tego czasu w służbie domu Saula. 31Z synów Efraima dwadzieścia tysięcy ośmiuset dzielnych wojowników, mężów sławnych w swych rodach. 32Z połowy pokolenia Manassesa osiemnaście tysięcy, którzy imiennie zostali wyznaczeni, aby pójść i ustanowić Dawida królem. 33Z synów Issachara, odznaczających się głębokim zrozumieniem czasów i znajomością tego, co ma czynić Izrael, dwustu dowódców, oprócz wszystkich ich braci pod ich dowództwem. 34Z [pokolenia] Zabulona, zdolnych do wojska, wyćwiczonych do walki wszelką bronią wojenną, pięćdziesiąt tysięcy gotowych stanąć do szeregu z niepodzielnym sercem8. 35Z [pokolenia] Neftalego tysiąc dowódców, a z nimi trzydzieści siedem tysięcy uzbrojonych w tarcze i włócznie. 36Z Danitów, wyćwiczonych do walki, dwadzieścia osiem tysięcy sześciuset. 37Z [pokolenia] Asera zdolnych do wojska, wyćwiczonych do walki, czterdzieści tysięcy. Z drugiej strony Jordanu: z Rubenitów, Gadytów i z połowy pokolenia Manassesa, w pełnym uzbrojeniu wojennym, sto dwadzieścia tysięcy. Wszyscy ci wojownicy, stający do szeregu z niepodzielnym sercem, przybyli do Hebronu, aby Dawida ustanowić królem nad całym Izraelem. Lecz również i wszyscy pozostali Izraelici byli jednomyślni w tym, że Dawida należy ustanowić królem. I pozostali tam z Dawidem przez trzy dni, jedząc i pijąc, ponieważ bracia ich przygotowali im [żywność]. A także ich sąsiedzi, aż spod [posiadłości] Issachara, Zabulona i Neftalego, przywozili im żywność na osłach, wielbłądach, mułach i wołach: wielką ilość mąki, fig, rodzynek, wina, oliwy, bydła i owiec, ponieważ zapanowała radość w Izraelu.