11 Przyniesiono więc Arkę Bożą i ustawiono ją pośrodku namiotu, jaki rozpiął dla niej Dawid, po czym złożono całopalenia i ofiary pojednania. 2Gdy zaś Dawid skończył składanie całopaleń i ofiar pojednania, pobłogosławił lud w imieniu Pana. 3I potem rozdał wszystkim Izraelitom, tak mężczyznom, jak i kobietom, każdemu po bochenku chleba, po kawałku mięsa i po placku z rodzynkami. 4Ustanowił przed Arką Pańską niektórych lewitów z obsługi, aby sławili, dzięki czynili i wychwalali Pana, Boga Izraela: 5Asafa – przełożonym, Zachariasza – jego zastępcą, potem Uzzjela2, Szemiramota, Jechiela, Mattitiasza, Eliaba, Benajasza, Obed-Edoma i Jejela, [aby grali] na instrumentach: harfach i cytrach, Asafa zaś, [by uderzał] w cymbały dźwięczące; 6Benajasza i Jachazjela, by stale trąbili przed Arką Przymierza Bożego. 7Owego dnia postanowił Dawid po raz pierwszy, aby tak wielbiono Pana za pośrednictwem Asafa i jego braci:
83 «Dzięki czyńcie Panu, wzywajcie Jego imienia,
głoście dzieła Jego wśród narodów!
9Śpiewajcie Mu, grajcie Mu psalmy,
rozpowiadajcie wszystkie Jego cuda.
10Szczyćcie się świętym Jego imieniem,
niech się weseli serce szukających Pana!
11Rozważajcie o Panu i Jego potędze,
szukajcie zawsze Jego oblicza.
12Pamiętajcie o cudach, które On zdziałał,
o Jego znakach i sądach ust Jego.
13Potomstwo Izraela, Jego sługi,
synowie Jakuba, Jego wybrańcy!
14On, Pan, jest naszym Bogiem,
Jego wyroki obejmują świat cały.
15Na wieki pamięta4 o swoim przymierzu –
obietnicę dał dla tysiąca pokoleń.
16Zawarł je z Abrahamem
i przysięgę dał Izaakowi.
17Ustanowił dla Jakuba jako prawo
wieczne przymierze dla Izraela,
18mówiąc: „Dam tobie ziemię Kanaanu
na waszą własność dziedziczną”,
19gdy was było niewielu –
nieliczni i jako przybysze na niej.
20Wędrowali od szczepu do szczepu,
z jednego królestwa do drugiego ludu,
21a nie pozwolił nikomu ich uciskać
i z ich powodu karał królów:
22„Nie dotykajcie moich pomazańców
i prorokom moim nie czyńcie krzywdy!”
235 Śpiewajcie Panu wszystkie krainy,
dzień po dniu głoście Jego zbawienie!
24Rozgłaszajcie Jego chwałę wśród pogan,
Jego cuda – wśród wszystkich narodów,
25bo wielki jest Pan, godzien wielkiej chwały;
wzbudza On większy lęk niż wszyscy bogowie,
26bo wszyscy bogowie pogan to ułuda,
a Pan uczynił niebiosa.
27Przed Nim kroczą majestat i piękno,
potęga i jasność w Jego przybytku.
28Oddajcie Panu, rodziny narodów,
oddajcie Panu chwałę i potęgę,
29oddajcie Panu chwałę Jego imienia.
Nieście ofiary i wchodźcie przed Jego oblicze,
oddajcie pokłon Panu, odziani w święte szaty6.
30Przed obliczem Jego zadrżyj, ziemio cała!
Umocnił On świat, by się nie zachwiał.
31Niech cieszy się niebo i ziemia raduje.
Mówcie wśród pogan: „Pan jest królem”.
32Niech szumi morze i co je napełnia,
niech się weselą pola i wszystko, co na nich.
33Niech tak się uradują drzewa leśne
w obliczu Pana, bo nadchodzi,
aby rządzić ziemią.
347 Chwalcie Pana, bo dobry,
bo na wieki Jego łaska.
35Mówcie: „Ratuj nas, Boże zbawienia naszego,
zgromadź nas i wybaw spośród narodów,
abyśmy wielbili święte imię Twoje
i dumni byli z Twej chwały”.
36Błogosławiony Pan, Bóg Izraela,
od wieków na wieki».
A cały naród odpowiedział: «Amen» i chwalił Pana. 37[Dawid] pozostawił tam przed Arką Przymierza Pańskiego Asafa i jego braci, aby pełnili służbę ustawicznie przed arką, według porządku każdego dnia; 38i Obed-Edoma z jego sześćdziesięciu ośmiu braćmi, Obed-Edoma, syna Jedutuna8, i Chosę jako odźwiernych; 39kapłana Sadoka i braci jego, kapłanów, [pozostawił] przed przybytkiem Pańskim na wyżynie, która jest w Gibeonie9, 40aby stale składali Panu ofiary całopalne na ołtarzu całopalenia, rano i wieczorem – zgodnie z tym wszystkim, co napisane jest w Prawie Pana, które On zlecił Izraelowi. 41Z nimi byli Heman i Jedutun, i reszta wybranych, imiennie wyznaczonych, aby dzięki czynili Panu, bo na wieki Jego łaska. 42U Hemana i Jedutuna były przechowywane trąby i cymbały dla grających, i instrumenty towarzyszące pieśni Bożej. A synowie Jedutuna byli przy bramie. 43I wrócił cały lud – każdy do swego domu. Powrócił też Dawid, aby wnieść błogosławieństwo do swego domu10.