1Przypominam, bracia, Ewangelię, którą wam głosiłem, którą przyjęliście i w której też trwacie. 2Przez nią również będziecie zbawieni, jeżeli ją zachowacie tak, jak wam głosiłem... Bo inaczej na próżno byście uwierzyli. 3Przekazałem wam na początku to, co przejąłem: 1że Chrystus umarł – zgodnie z Pismem – za nasze grzechy, 4że został pogrzebany, że zmartwychwstał2 trzeciego dnia, zgodnie z Pismem; 5i że ukazał się Kefasowi, a potem Dwunastu, 6później zjawił się więcej niż pięciuset braciom równocześnie; większość z nich żyje dotąd, niektórzy zaś pomarli. 7Potem ukazał się Jakubowi, później wszystkim Apostołom. 8W końcu, już po wszystkich, ukazał się także i mnie jako poronionemu płodowi3. 9Jestem bowiem najmniejszy ze wszystkich apostołów i niegodzien zwać się apostołem, bo prześladowałem Kościół Boży4. 10Lecz za łaską Boga jestem tym, czym jestem, a dana mi łaska Jego nie okazała się daremna; przeciwnie, pracowałem więcej od nich wszystkich, nie ja, co prawda, lecz łaska Boża ze mną. 11Tak więc czy to ja, czy inni, tak nauczamy i tak uwierzyliście.
12Jeżeli zatem głosi się, że Chrystus zmartwychwstał, to dlaczego twierdzą niektórzy spośród was, że nie ma zmartwychwstania? 13Jeśli nie ma zmartwychwstania, to i Chrystus nie zmartwychwstał. 14A jeżeli Chrystus nie zmartwychwstał, daremne jest nasze nauczanie, próżna jest także wasza wiara. 15Okazuje się bowiem, że byliśmy fałszywymi świadkami Boga, skoro umarli nie zmartwychwstaną, przeciwko Bogu świadczyliśmy, że z martwych wskrzesił Chrystusa. 16Jeśli umarli nie zmartwychwstają, to i Chrystus nie zmartwychwstał. 17A jeżeli Chrystus nie zmartwychwstał, daremna jest wasza wiara i aż dotąd pozostajecie w waszych grzechach5. 18Tak więc i ci, co pomarli w Chrystusie, poszli na zatracenie. 19Jeżeli tylko w tym życiu6 w Chrystusie nadzieję pokładamy, jesteśmy bardziej od wszystkich ludzi godni politowania.
20Tymczasem jednak Chrystus zmartwychwstał jako pierwociny spośród tych, co pomarli. 21Ponieważ bowiem przez człowieka [przyszła] śmierć, przez Człowieka też [dokona się] zmartwychwstanie. 22I jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni7, 23lecz każdy według własnej kolejności: Chrystus jako pierwociny, potem ci, co należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia. 24Wreszcie nastąpi koniec, gdy przekaże królowanie Bogu i Ojcu i gdy pokona wszelką Zwierzchność, Władzę i Moc. 25Trzeba bowiem, ażeby królował, aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy8. 26Jako ostatni wróg zostanie pokonana śmierć. 27Wszystko bowiem rzucił pod stopy Jego9. Kiedy się mówi, że wszystko jest poddane, znaczy to, że z wyjątkiem Tego, który Mu wszystko poddał. 28A gdy już wszystko zostanie Mu poddane, wtedy i sam Syn zostanie poddany Temu, który Synowi poddał wszystko, aby Bóg był wszystkim we wszystkich. 29Bo inaczej czegoż dokonają ci, co przyjmują chrzest za zmarłych?10 Jeżeli umarli w ogóle nie zmartwychwstają, to czemu za nich chrzest przyjmują? 30Po co też i my wystawiamy się na niebezpieczeństwo każdej godziny?
31Zapewniam was, bracia, przez chlubę, jaką mam z was w Jezusie Chrystusie, Panu naszym, że każdego dnia umieram11. 32Jeżeli tylko ze względu na ludzi potykałem się w Efezie z dzikimi zwierzętami12, to cóż mi stąd za pożytek? Skoro zmarli nie zmartwychwstają, to jedzmy i pijmy, bo jutro pomrzemy13. 33Nie łudźcie się! „Wskutek złych rozmów psują się dobre obyczaje”14. 34Ocknijcie się naprawdę i przestańcie grzeszyć! Są bowiem wśród was tacy, którzy nie uznają Boga. Ku waszemu zawstydzeniu to mówię.
35Lecz powie ktoś: A jak zmartwychwstają umarli? W jakim ukazują się ciele? 36O, niemądry! Przecież to, co siejesz, nie ożyje, jeżeli wprzód nie obumrze. 37To, co zasiewasz, nie jest od razu ciałem, którym ma się stać potem, lecz zwykłym ziarnem, na przykład pszenicznym lub jakimś innym. 38Bóg zaś takie daje mu ciało, jakie zechciał; każdemu z nasion właściwe. 39Nie wszystkie ciała są takie same: inne są ciała ludzi, inne zwierząt, inne wreszcie ptaków i ryb. 40Są ciała niebieskie i ziemskie, lecz inne jest piękno ciał niebieskich, inne – ziemskich. 41Inny jest blask słońca, a inny – księżyca i gwiazd. Jedna gwiazda różni się jasnością od drugiej. 42Podobnie rzecz się ma ze zmartwychwstaniem. Zasiewa się zniszczalne – powstaje zaś niezniszczalne; 43sieje się niechwalebne – powstaje chwalebne; sieje się słabe – powstaje mocne; 44zasiewa się ciało zmysłowe15 – powstaje ciało duchowe. Jeżeli jest ciało zmysłowe, jest też ciało duchowe. 45Tak też jest napisane: Stał się pierwszy człowiek, Adam, duszą żyjącą16, a ostatni Adam17 duchem ożywiającym. 46Nie było jednak wpierw tego, co duchowe, ale to, co ziemskie; duchowe było potem. 47Pierwszy człowiek z ziemi – ziemski, Drugi Człowiek – z nieba. 48Jaki ów ziemski, tacy i ziemscy; jaki Ten niebieski, tacy i niebiescy. A jak nosiliśmy obraz ziemskiego [człowieka], tak też nosić będziemy obraz [Człowieka] niebieskiego.
50Zapewniam was, bracia, że ciało i krew18 nie mogą posiąść królestwa Bożego i że to, co zniszczalne, nie może mieć dziedzictwa w tym, co niezniszczalne. 51Oto ogłaszam wam tajemnicę: Nie wszyscy pomrzemy, lecz wszyscy będziemy odmienieni19. 52W jednym momencie, w mgnieniu oka, na dźwięk ostatniej trąby – zabrzmi bowiem trąba – umarli powstaną nienaruszeni, a my będziemy odmienieni20. 53Trzeba, ażeby to, co zniszczalne, przyodziało się w niezniszczalność, a to, co śmiertelne, aby się przyodziało w nieśmiertelność.
54A kiedy już to, co zniszczalne, przyodzieje się w niezniszczalność, a to, co śmiertelne, przyodzieje się w nieśmiertelność, wtedy sprawdzą się słowa, które zostały napisane: Zwycięstwo pochłonęło śmierć21. 55Gdzież jest, o śmierci, twoje zwycięstwo? Gdzież jest, o śmierci, twój oścień?22 56Ościeniem zaś śmierci jest grzech, a siłą grzechu Prawo23. 57Bogu niech będą dzięki za to, że dał nam odnieść zwycięstwo przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa. 58Przeto, bracia moi najmilsi, bądźcie wytrwali i niezachwiani, zajęci zawsze ofiarnie dziełem Pańskim, pamiętając, że trud wasz nie pozostaje daremny w Panu.