Pierwszy List Świętego Jana Apostoła3

¹Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec:

zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi¹,

i rzeczywiście nimi jesteśmy.

Świat zaś dlatego nas nie zna,

że nie poznał Jego.

²Umiłowani, obecnie jesteśmy dziećmi Bożymi,

ale jeszcze się nie ujawniło,

czym będziemy.

Wiemy, że gdy się objawi,

będziemy do Niego podobni,

bo ujrzymy Go takim, jakim jest.

³Każdy zaś, kto pokłada w Nim tę nadzieję,

uświęca się, podobnie jak On jest święty.

Musimy unikać grzechów

⁴Każdy, kto grzeszy, dopuszcza się bezprawia²,

ponieważ grzech jest bezprawiem.

⁵Wiecie, że On się objawił po to,

aby zgładzić grzechy,

w Nim zaś nie ma grzechu.

⁶Ktokolwiek trwa w Nim, nie grzeszy³,

żaden zaś z tych, którzy grzeszą,

nie widział Go ani Go nie poznał.

⁷Dzieci, nie dajcie się zwodzić nikomu;

ten, kto postępuje sprawiedliwie,

jest sprawiedliwy,

tak jak On jest sprawiedliwy.

⁸Kto grzeszy, jest dzieckiem diabła,

ponieważ diabeł trwa w grzechu od początku.

Syn Boży objawił się po to,

aby zniszczyć dzieła diabła.

⁹Ktokolwiek narodził się z Boga,

nie grzeszy,

gdyż trwa w nim nasienie Boże⁴;

taki nie może⁵ grzeszyć, bo się narodził z Boga.

Musimy zachowywać przykazania, zwłaszcza przykazanie wzajemnej miłości

¹⁰Dzięki temu można rozpoznać

dzieci Boga i dzieci diabła⁶:

kto postępuje niesprawiedliwie, nie jest z Boga,

jak i ten, kto nie miłuje swego brata.

¹¹Taka bowiem jest nowina,

którą usłyszeliście od początku,

że mamy się wzajemnie miłować.

¹²Nie tak, jak Kain, który pochodził od Złego⁷

i zabił swego brata.

A czemu go zabił?

Ponieważ czyny jego były złe,

brata zaś sprawiedliwe.

¹³Nie dziwcie się, bracia,

jeśli świat was nienawidzi.

¹⁴My wiemy, że przeszliśmy ze śmierci do życia,

bo miłujemy braci,

kto zaś nie miłuje, trwa w śmierci.

¹⁵Każdy, kto nienawidzi swego brata, jest zabójcą,

a wiecie, że żaden zabójca nie nosi w sobie życia wiecznego.

¹⁶Po tym poznaliśmy miłość,

że On oddał za nas życie swoje.

My także winniśmy oddać życie za braci⁸.

¹⁷Jeśliby ktoś posiadał na świecie majątek

i widział, że brat jego cierpi niedostatek,

a zamknął przed nim swe serce,

jak może trwać w nim miłość Boga?

¹⁸Dzieci,

nie miłujmy słowem i językiem,

ale czynem i prawdą⁹.

¹⁹Po tym poznamy,

że jesteśmy z prawdy¹⁰,

i uspokoimy przed Nim nasze serca.

²⁰A jeśli serce oskarża nas,

to przecież Bóg jest większy niż nasze serca i zna wszystko¹¹.

²¹Umiłowani, jeśli serce nas nie oskarża,

to mamy ufność w Bogu,

²²a o co prosić będziemy,

otrzymamy od Niego,

ponieważ zachowujemy Jego przykazania

i czynimy to, co się Jemu podoba.

²³Przykazanie zaś Jego jest takie,

abyśmy wierzyli w imię Jego Syna, Jezusa Chrystusa,

i miłowali się wzajemnie tak,

jak nam nakazał.

²⁴Kto wypełnia Jego przykazania,

trwa w Bogu, a Bóg w nim;

a to, że trwa On w nas,

poznajemy po Duchu, którego nam dał¹².