1Przeto oddani posługiwaniu zleconemu nam przez miłosierdzie, nie upadamy na duchu. 2Unikamy postępowania ukrywającego sprawy hańbiące1, nie uciekamy się do żadnych podstępów ani nie fałszujemy słowa Bożego, lecz ukazywaniem prawdy poddajemy siebie samych w obliczu Boga osądowi sumienia każdego człowieka. 3A jeśli nawet Ewangelia nasza jest ukryta, to tylko dla tych, którzy idą na zatracenie, 4dla niewiernych, których umysły zaślepił bóg tego świata2, aby nie olśnił ich blask Ewangelii chwały Chrystusa, który jest obrazem Boga3. 5Nie głosimy bowiem siebie samych, lecz Chrystusa Jezusa jako Pana, a nas – jako sługi wasze przez Jezusa. 6Albowiem Bóg, Ten, który rozkazał ciemnościom, by zajaśniały światłem4, zabłysnął w naszych sercach5, by olśnić nas jasnością poznania chwały Bożej na obliczu <Jezusa> Chrystusa.
7Przechowujemy zaś ten skarb w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z nas. 8Zewsząd cierpienia znosimy, lecz nie poddajemy się zwątpieniu; żyjemy w niedostatku, lecz nie rozpaczamy; 9znosimy prześladowania, lecz nie czujemy się osamotnieni, obalają nas na ziemię, lecz nie giniemy. 10Nosimy nieustannie w ciele naszym konanie6 Jezusa, aby życie Jezusa objawiało się w naszym ciele. 11Ciągle bowiem my, którzy żyjemy, jesteśmy wydawani na śmierć z powodu Jezusa, aby życie Jezusa objawiało się w naszym śmiertelnym ciele. 12Tak więc działa w nas śmierć, podczas gdy w was – życie7. 13A że mamy tego samego ducha wiary, według którego napisano: Uwierzyłem, dlatego przemówiłem8, my także wierzymy i dlatego mówimy, 14przekonani, że Ten, który wskrzesił Jezusa, z Jezusem przywróci życie także nam i stawi nas przed sobą razem z wami. 15Wszystko to bowiem dla was, ażeby łaska, obfitująca we wdzięczność wielu, pomnażała się Bogu na chwałę. 16Dlatego to nie poddajemy się zwątpieniu, chociaż bowiem niszczeje nasz człowiek zewnętrzny9, to jednak ten, który jest wewnątrz, odnawia się z dnia na dzień. 17Niewielkie bowiem utrapienia nasze obecnego czasu gotują bezmiar chwały przyszłego wieku 18dla nas, którzy się wpatrujemy nie w to, co widzialne, lecz w to, co niewidzialne. To bowiem, co widzialne, przemija, to zaś, co niewidzialne, trwa wiecznie.