1Elizeusz powiedział do kobiety, której syna wskrzesił: «Wstań, idź razem z twoją rodziną, zamieszkaj na obczyźnie – tam, gdzie będziesz mogła – ponieważ Pan sprowadził głód. Idzie on już na kraj na okres siedmiu lat». 2Kobieta wstała i spełniła to, co powiedział mąż Boży. Poszła ona razem ze swoją rodziną i żyła na obczyźnie w kraju Filistynów przez siedem lat. 3Po upływie siedmiu lat kobieta wróciła z kraju Filistynów i udała się do króla, błagając o zwrot jej domu i jej pola. 4Król zaś – w czasie rozmowy z Gechazim, sługą męża Bożego – powiedział: «Opowiedz mi wszystkie wielkie dzieła, których dokonał Elizeusz». 5Podczas gdy Gechazi opowiadał królowi, jak [prorok] wskrzesił zmarłego, właśnie nadeszła kobieta, której syna wskrzesił, i odwołała się do króla w sprawie domu i pola. Wtedy Gechazi powiedział: «Panie mój, królu, oto kobieta i oto jej syn, którego wskrzesił Elizeusz». 6Król wypytał kobietę, a ona mu opowiedziała. Wtedy król przydzielił jej jednego dworzanina, nakazując: «Przywróć jej całą posiadłość oraz wszystkie dochody z pola od dnia, odkąd opuściła kraj, aż do dzisiaj».
7Elizeusz przyszedł do Damaszku. Kiedy Ben-Hadad2, król Aramu, chorował, oznajmiono mu: «Mąż Boży przyszedł aż tutaj». 8Wtedy król powiedział do Chazaela: «Weź dar ze sobą, idź na spotkanie męża Bożego i przez niego wypytaj się Pana, czy wyzdrowieję z tej choroby».
9Wyszedł więc Chazael mu na spotkanie, wziął ze sobą dary i wszelkie kosztowności z Damaszku, obładowując czterdzieści wielbłądów. Przyszedł i stanął przed nim, mówiąc: «Twój syn, Ben-Hadad, król Aramu, posłał mnie do ciebie z pytaniem: Czy wyzdrowieję z tej choroby?» 10Odpowiedział mu Elizeusz: «Idź i powiedz mu: „Będziesz żył na pewno”. Lecz Pan objawił mi, że na pewno on umrze»3. 11Następnie stężała mu twarz, zmieszał się mocno i zapłakał mąż Boży. 12A Chazael zapytał: «Dlaczego pan mój płacze?» Odpowiedział: «Ponieważ wiem, co złego uczynisz synom Izraela: ich warownie zniszczysz ogniem, kwiat ich wojowników pozabijasz, ich drobne dzieci roztrzaskasz, a ich brzemiennym kobietom będziesz rozpruwał łona». 13Wtedy Chazael zawołał: «Czymże jest twój sługa, ten pies, żeby miał wykonać tę wielką zapowiedź?» Elizeusz odpowiedział: «Pan objawił mi, że będziesz królem Aramu».
14Oddalił się więc Chazael od Elizeusza i poszedł do swego pana, który go zapytał: «Co ci zapowiedział Elizeusz?» A on odrzekł: «Zapowiedział mi, że na pewno będziesz żył». 15Następnego dnia Chazael wziął nakrycie, zamoczył w wodzie i rozciągnął na jego twarzy, tak iż on umarł. Chazael zaś w jego miejsce został królem.
16W piątym roku [panowania] Jorama, syna Achaba, króla izraelskiego, <a Jozafat był królem Judy>4, Joram, syn Jozafata, został królem judzkim. 17W chwili objęcia rządów miał trzydzieści dwa lata i królował osiem lat w Jerozolimie. 18Kroczył on drogą królów izraelskich, podobnie jak czynił ród Achaba, ponieważ córka Achaba była jego żoną. Czynił on to, co jest złe w oczach Pana. 19Jednakże Pan nie chciał zniszczyć Judy ze względu na swego sługę, Dawida, tak jak mu obiecał, iż da mu przed sobą płomyk5 na zawsze.
20Za jego czasów Edom wyrwał się spod władzy Judy i wybrał sobie króla. 21Wtedy Joram ze wszystkimi rydwanami przeszedł do Sair. Kiedy powstał w nocy [do natarcia], przebił się przez Edomitów, którzy okrążyli jego oraz dowódców rydwanów6. Lud zaś uciekł do swoich namiotów. 22Edom zatem wyrwał się spod władzy Judy aż do dnia dzisiejszego. W tym samym czasie wyrwała się także Libna7.
23A czyż pozostałe dzieje Jorama i wszystkie jego czyny nie są opisane w Księdze kronik królów Judy? 24I spoczął Joram ze swymi przodkami, i pochowano go obok przodków w Mieście Dawidowym, syn zaś jego, Ochozjasz, został w jego miejsce królem.
25W dwunastym roku [panowania] Jorama, syna Achaba, króla Izraela – Ochozjasz8, syn Jorama, został królem Judy. 26W chwili objęcia władzy Ochozjasz miał dwadzieścia dwa lata i królował jeden rok w Jerozolimie. Jego matka miała na imię Atalia i była córką9 Omriego, króla izraelskiego. 27Kroczył on drogą rodu Achaba i czynił to, co jest złe w oczach Pańskich, tak jak ród Achaba, ponieważ był spowinowacony z rodem Achaba.
28Ochozjasz wyruszył z Joramem, synem Achaba, na wojnę przeciw Chazaelowi, królowi Aramu, w Ramot w Gileadzie. Lecz Aramejczycy zranili Jorama. 29Zatem król Joram wycofał się do Jizreel, aby leczyć się z ran, które mu zadali Aramejczycy w Ramot, kiedy walczył przeciw Chazaelowi, królowi Aramu. Wtedy Ochozjasz, syn Jorama, król judzki, przyszedł odwiedzić Jorama, syna Achaba, w Jizreel, ponieważ był on chory.