1Oto ostatnie słowa Dawida. Wyrocznia Dawida, syna Jessego, wyrocznia człowieka wyniesionego wysoko, pomazańca Boga Jakuba, śpiewaka psalmów Izraela:
2«Duch Pański mówi przeze mnie
i Jego słowo jest na moim języku.
3Bóg Jakuba przemówił,
mówił do mnie On – Skała Izraela:
Kto sprawiedliwie rządzi człowiekiem,
kto rządzi w Bożej bojaźni,
4jest jak światło poranka, kiedy wschodzi słońce,
bezchmurnego poranka,
co uperla po deszczu ruń ziemi.
5Czy nie podobnie postępuje Bóg z moim domem?
Albowiem przymierze wieczne zawarł ze mną,
we wszystkim ustalone i zabezpieczone.
Czyż nie zapewni rozwoju temu, co mi do zbawienia służy, i każdemu pragnieniu?
6Ludzie źli są jak ciernie precz wyrzucane,
których się ręką nie chwyta.
7Kto zaś je musi dotknąć, zbroi się w żelazo lub w drzewce dzidy.
I w ogniu doszczętnie spalają się na miejscu».
8Oto są imiona bohaterów Dawidowych: Iszbaal Chakmonita, przywódca trzech, ten właśnie, który wymachiwał włócznią2 nad ośmiuset, i pobił ich za jednym razem. 9Po nim jest Eleazar, syn Dodo, Achochita – jeden z trzech bohaterów. Był on z Dawidem w Pas-Dammim3, gdy Filistyni urągali, zgromadzeni do bitwy. Kiedy Izraelici zaczęli się cofać, 10on wtedy powstał i bił się z Filistynami, dopóki nie omdlała mu ręka i nie przywarła do miecza. W tym dniu właśnie Pan sprawił wielkie zwycięstwo. Wojsko wróciło tylko po to, by zabrać łupy.
11Po nim jest Szamma, syn Agego z Hararu. Pewnego razu zebrali się Filistyni w Lechi. Była tam część pola pełna soczewicy. Kiedy wojsko uciekało przed Filistynami, 12on pozostał na środku tej części, oswobodził ją i pobił Filistynów. Pan sprawił wtedy wielkie zwycięstwo.
13Owi trzej spośród trzydziestu zeszli po skale4 i przybyli do Dawida do jaskini Adullam, podczas gdy oddział Filistynów rozbił obóz w dolinie Refaim. 14Dawid był wtedy w twierdzy, a załoga filistyńska była wtedy w Betlejem. 15Dawid poczuł pragnienie i rzekł: «Kto mi da się napić wody z betlejemskiej studni, która jest przy bramie?»
16Przedarli się wtedy ci trzej bohaterowie przez obóz filistyński i zaczerpnęli wody ze studni betlejemskiej, która jest przy bramie. Zabrali ją z sobą i przynieśli Dawidowi. On jednak pić jej nie chciał, lecz wylał ją w ofierze dla Pana. 17Powiedział: «Niechaj mnie Pan strzeże od uczynienia tej rzeczy! Czyż mam pić krew ludzi, którzy z narażeniem życia podjęli tę wyprawę?» I nie chciał jej pić. Tego dokonali ci trzej bohaterowie.
18Abiszaj, brat Joaba, syn Serui, był przywódcą trzydziestu. Wymachiwał on włócznią nad trzystu zabitymi i zażywał sławy u trzydziestu. 19Bardziej od trzydziestu był poważany i był ich dowódcą, lecz nie dorównywał tamtym trzem.
20Benajasz, syn Jojady z Kabseel, był mężem walecznym, wielkim w czynach. Pobił on dwóch [synów] Ariela z Moabu. On też zszedł do cysterny i zabił w niej lwa w dzień, gdy była śnieżyca. 21Zabił on także Egipcjanina ogromnego wzrostu. Egipcjanin trzymał w ręku dzidę, podczas gdy on poszedł na niego z kijem. Wyrwawszy dzidę z ręki Egipcjanina, zabił go jego własną dzidą. 22Tego dokonał Benajasz, syn Jojady. Miał on sławę wśród trzydziestu bohaterów. 23Był on bardziej poważany niż trzydziestu, lecz nie dorównywał tamtym trzem. Dawid postawił go na czele swojej straży przybocznej.
24Do tych trzydziestu należeli również: Asahel, brat Joaba; Elchanan, syn Dodo z Betlejem; 25Szamma z Charod; Elika z Charod; 26Cheles Peletyta; Ira, syn Ikkesza z Tekoa; 27Abiezer z Anatot; Sibbekaj z Chuszy; 28Salmon z Achoach; Maheraj z Netofy; 29Cheleb, syn Baany z Netofy; Ittaj, syn Ribaja z Gibea, z potomków Beniamina; 30Benajasz z Pireatonu; Hiddaj z Potoków Gaasz; 31Abi-Albon z Araby; Azmawet z Bachurim; 32Eliachba z Szaalbim; Jaszen, syn Jonatana; 33Szamma z Hararu; Achiam, syn Szarara z Araru; 34Elifelet, syn Achasbaja z Bet-Maaka; Eliam, syn Achitofela z Gilo; 35Chesrau z Karmelu; Paaraj z Arabu; 36Jigeal, syn Natana z Soby; Bani z Gad; 37Selek Ammonita i Nachraj z Beerot, obaj giermkowie Joaba, syna Serui; 38Ira z Jattir; Gereb z Jattir; 39Uriasz Chittyta. Razem trzydziestu siedmiu.