1W Ikonium weszli tak samo do synagogi żydowskiej i przemawiali, tak że wielka liczba Żydów i pogan uwierzyła. 2Ale ci Żydzi, którzy nie uwierzyli, podburzyli i źle usposobili pogan wobec braci. 3Pozostali tam dość długi czas i nauczali odważnie, ufni w Pana, który potwierdzał słowo swej łaski cudami i znakami, dokonywanymi przez ich ręce. 4I podzielili się mieszkańcy miasta: jedni byli z Żydami, a drudzy z Apostołami. 5Gdy jednak dowiedzieli się, że poganie i Żydzi wraz ze swymi władzami zamierzają ich znieważyć i ukamienować, 6uciekli do miast Likaonii1: do Listry2 i Derbe3 oraz w ich okolice 7i tam głosili Ewangelię.
8W Listrze mieszkał pewien człowiek o bezwładnych nogach, kaleka od urodzenia, który nigdy nie chodził. 9Słuchał on przemówienia Pawła; ten spojrzał na niego uważnie i widząc, że ma wiarę potrzebną do uzdrowienia, 10zawołał głośno: «Stań prosto na nogach!» A on zerwał się i zaczął chodzić. 11Na widok tego, co uczynił Paweł, tłumy zaczęły wołać po likaońsku: «Bogowie przybrali postać ludzi i zstąpili do nas!» 12Barnabę nazywali Zeusem, a Pawła Hermesem, gdyż głównie on przemawiał. 13A kapłan Zeusa, [którego świątynia była] przed miastem, przywiódł przed bramę woły oraz [przyniósł] wieńce i chciał razem z tłumem złożyć ofiarę. 14Na wieść o tym apostołowie Barnaba i Paweł rozdarli szaty4 i rzucili się w tłum, krzycząc: 15«Ludzie, co wy robicie! My także jesteśmy ludźmi, podobnie jak wy podlegamy cierpieniom. Nauczamy was, abyście odwrócili się od tych marności do Boga żywego, który stworzył niebo i ziemię, i morze, i wszystko, co w nich się znajduje. 16Pozwolił On w dawnych czasach, aby każdy naród chodził własnymi drogami, 17ale nie przestawał dawać o sobie świadectwa, czyniąc dobrze. Zsyłał wam deszcz z nieba i urodzajne lata, karmił was i radością napełniał wasze serca». 18Tymi słowami ledwie powstrzymali tłumy od złożenia im ofiary. 19Tymczasem nadeszli Żydzi z Antiochii i z Ikonium. Podburzyli tłum, ukamienowali Pawła i wywlekli go za miasto, sądząc, że nie żyje. 20Kiedy go jednak otoczyli uczniowie, podniósł się i wszedł do miasta, a następnego dnia udał się razem z Barnabą do Derbe. 21W tym mieście głosili Ewangelię i pozyskali wielu uczniów, po czym wrócili do Listry, do Ikonium i do Antiochii, 22umacniając dusze uczniów, zachęcając do wytrwania w wierze, «bo przez wiele ucisków trzeba nam wejść do królestwa Bożego». 23Kiedy w każdym Kościele wśród modlitw i postów ustanowili im starszych5, polecili ich Panu, w którego uwierzyli. 24Potem przeszli przez Pizydię i przybyli do Pamfilii. 25Głosili słowo w Perge, zeszli do Attalii6, 26a stąd odpłynęli do Antiochii, gdzie za łaską Bożą zostali przeznaczeni do dzieła, które wykonali. 27Kiedy przybyli i zebrali [miejscowy] Kościół, opowiedzieli, jak wiele Bóg przez nich zdziałał i jak otworzył poganom podwoje wiary. 28I dość długi czas spędzili wśród uczniów.