Księga Barucha3

¹Panie wszechwładny, Boże Izraela, dusza w ucisku i duch zgnębiony wołają do Ciebie. ²Wysłuchaj, Panie, zmiłuj się, ponieważ zgrzeszyliśmy przeciw Tobie. ³Ty trwasz na wieki, a my nic nie znaczymy. ⁴Panie wszechwładny, Boże Izraela, wysłuchaj modlitwy umarłych¹ Izraela i synów tych, którzy grzeszyli przeciw Tobie, którzy nie słuchali głosu Pana, Boga swego. Dlatego przylgnęły do nas te nieszczęścia. ⁵Nie pamiętaj o grzechach przodków naszych, lecz pomnij obecnie na ramię Twe i imię Twoje. ⁶Tak, bo Ty jesteś Panem i Bogiem naszym, przeto chwalić Cię będziemy, Panie! ⁷Dlatego bowiem dałeś bojaźń Twą sercom naszym, abyśmy wzywali imienia Twego. Będziemy Cię chwalili na wygnaniu naszym, ponieważ odwracamy od serc naszych wszelką niegodziwość przodków, którzy grzeszyli przeciw Tobie. ⁸Oto my dzisiaj na wygnaniu, gdzie rozproszyłeś nas na szyderstwo, przekleństwo i potępienie za wszystkie niegodziwości przodków, którzy odstąpili od Pana, Boga naszego.

Mowa proroka o mądrości

⁹Bądź posłuszny, Izraelu, przykazaniom życiodajnym,

nakłoń ucha, by poznać mądrość.

¹⁰Cóż się to stało, Izraelu,

że jesteś w kraju nieprzyjaciół,

wynędzniały w ziemi obcej,

¹¹uważany za nieczystego na równi z umarłymi,

zaliczony do tych, co schodzą do Otchłani?

¹²Opuściłeś źródło mądrości.

¹³Gdybyś chodził po drodze Bożej,

mieszkałbyś w pokoju na wieki.

¹⁴Naucz się, gdzie jest mądrość,

gdzie jest siła i rozum,

a poznasz równocześnie,

gdzie jest długie i szczęśliwe życie,

gdzie jest światłość dla oczu i pokój.

¹⁵Lecz któż znalazł jej miejsce

lub kto wszedł do jej skarbców?

¹⁶Gdzież są zwierzchnicy narodów

i panujący nad zwierzętami, co są na ziemi,

¹⁷ci, co igrają z ptakami podniebnymi,

ci, co gromadzą srebro i złoto,

w których ludzie pokładali ufność,

a nie ma końca nabywaniu tych rzeczy,

¹⁸[gdzież są ci,] którzy obrabiają srebro²,

trudzą się tak, że prawie nie widać końca ich pracy?

¹⁹Zniknęli i do Otchłani zstąpili,

a inni stanęli na ich miejsce.

²⁰Młodsi ujrzeli światło

i zamieszkali na ziemi,

ale drogi mądrości nie pojęli,

²¹nie poznali jej ścieżek

ani jej nie uchwycili,

a synowie od drogi ich daleko odeszli.

²²Nie słyszano o niej w Kanaanie³

ani w Temanie⁴ jej nie widziano.

²³Synowie Hagar ubiegają się o mądrość tej ziemi,

kupcy z Merranu⁵ i Temanu, bajarze i poszukiwacze wiedzy

nie znają drogi mądrości

ani nie pamiętają o jej ścieżkach.

²⁴O Izraelu, jakże wielki jest dom Boga,

jakże rozległy obszar Jego posiadłości!

²⁵Wielki i nie mający końca,

wysoki i niezmierzony.

²⁶⁶ Tam urodzili się olbrzymi,

sławni od początku,

wielcy, biegli w walce.

²⁷Ale nie tych wybrał Bóg

i nie im wskazał drogę do mądrości.

²⁸Zginęli dlatego, że mądrości nie mieli,

zginęli z powodu swej nierozwagi.

²⁹⁷ Któż wstąpił do nieba, aby ją wziąć,

któż ją z obłoków sprowadził?

³⁰Któż przeprawił się przez morze, a znalazł ją

i przywiózł w zamian za najlepsze złoto?

³¹Nie ma nikogo, kto by znał jej drogę

i kto by rozpoznał jej ścieżkę;

³²lecz zna ją Wszechwiedzący

i zbadał ją swoim rozumem.

Ten, który na czas bezkresny urządził ziemię

i napełnił ją stworzeniami czworonożnymi,

³³wysłał światło, i poszło,

wezwał je, a ono posłuchało Go z drżeniem.

³⁴Gwiazdy radośnie świecą na swoich strażnicach.

³⁵Wezwał je. Odpowiedziały: «Jesteśmy».

Z radością świecą swemu Stwórcy.

³⁶On jest Bogiem naszym.

I żaden inny nie może

z Nim się równać.

³⁷Zbadał wszystkie drogi mądrości

i dał ją słudze swemu, Jakubowi,

i Izraelowi, umiłowanemu swojemu.

³⁸Potem ukazała się ona na ziemi

i zaczęła przebywać wśród ludzi.