Księga Daniela 12 — Biblia Tysiąclecia, wyd. V

Zmartwychwstanie w czasach ostatecznych

¹W owym czasie wystąpi

Michał¹, wielki książę,

który jest opiekunem dzieci twojego narodu.

Wtedy nastąpi okres ucisku,

jakiego nie było, odkąd narody powstały,

aż do chwili obecnej.

W tym czasie naród twój dostąpi zbawienia:

ci wszyscy, którzy zapisani są w księdze².

²Wielu zaś, co śpi

w prochu ziemi, zbudzi się:

jedni do wiecznego życia,

drudzy ku hańbie, ku wiecznej odrazie³.

³Mądrzy będą świecić

jak blask sklepienia,

a ci, którzy nauczyli wielu sprawiedliwości,

jak gwiazdy na wieki i na zawsze.

⁴Ty jednak, Danielu, ukryj słowa

i zapieczętuj księgę⁴ aż do czasów ostatecznych.

Wielu będzie dociekało,

by pomnożyła się wiedza⁵.

Znaczenie zapieczętowanych słów

⁵Wtedy ja, Daniel, ujrzałem, jak dwóch innych [ludzi] stało, jeden na brzegu po tej stronie rzeki, drugi na brzegu po tamtej stronie rzeki. ⁶Powiedziałem do męża ubranego w lniane szaty i znajdującego się nad wodami rzeki: Jak długo jeszcze do końca tych przedziwnych rzeczy? ⁷I usłyszałem męża ubranego w lniane szaty i znajdującego się nad wodami rzeki. Podniósł on prawą i lewą rękę do nieba i przysiągł na Tego, który żyje wiecznie: „Do czasu, czasów i połowy [czasu]⁶. To wszystko dokona się, kiedy dobiegnie końca moc niszczyciela świętego narodu⁷”.

⁸Ja wprawdzie usłyszałem, lecz nie zrozumiałem; powiedziałem więc: Panie, jaki będzie ostateczny koniec tego? ⁹On zaś odpowiedział: Idź, Danielu, bo słowa zostały ukryte i obłożone pieczęciami aż do końca czasu. ¹⁰Wielu zostanie poddanych oczyszczeniu, wybieleniu, wypróbowaniu, ale przewrotni będą postępować przewrotnie i żaden z przewrotnych nie zrozumie tego, lecz roztropni zrozumieją. ¹¹A od czasu, gdy zostanie zniesiona codzienna ofiara i zapanuje ohyda ziejąca pustką, [upłynie] tysiąc dwieście dziewięćdziesiąt dni. ¹²Szczęśliwy ten, który dotrwa i doczeka tysiąca trzystu trzydziestu pięciu dni. ¹³Ty zaś idź⁸ i zażywaj spoczynku, a powstaniesz, by [otrzymać] swój los przy końcu dni».

Przypisy

1.12,1„Michał” – zob. przyp. do 4,10; 10,21–11,1 oraz Ap 12,7; „księdze” – zob. Wj 32,33n z przyp.
2.12,1„Michał” – zob. przyp. do 4,10; 10,21–11,1 oraz Ap 12,7; „księdze” – zob. Wj 32,33n z przyp.
3.12,2Zmartwychwstanie ciał po ucisku eschatologicznym.
4.12,4„Zapieczętuj księgę” – por. Ap 5,1nn; „wiedza” – tłum. przypuszczalne; inni tłum.: „Wielu będzie błądziło, a nieprawość wzrośnie”.
5.12,4„Zapieczętuj księgę” – por. Ap 5,1nn; „wiedza” – tłum. przypuszczalne; inni tłum.: „Wielu będzie błądziło, a nieprawość wzrośnie”.
6.12,7„Czasu” – zagadkowe określenie odnosi się prawdopodobnie do okresu prześladowań Antiocha IV Epifanesa. Niemniej autor każe przypuszczać jeszcze inny, głębszy sens zapowiedzi (w. 9); „dobiegnie... narodu” – inni tłum. dosł.: „złamanie ręki narodu świętego”, odnosząc to do zniszczenia świątyni.
7.12,7„Czasu” – zagadkowe określenie odnosi się prawdopodobnie do okresu prześladowań Antiocha IV Epifanesa. Niemniej autor każe przypuszczać jeszcze inny, głębszy sens zapowiedzi (w. 9); „dobiegnie... narodu” – inni tłum. dosł.: „złamanie ręki narodu świętego”, odnosząc to do zniszczenia świątyni.
8.12,13Tekst hebr. ma jeszcze „do końca”, prawdopodobnie wtórne.

Księga Daniela12

Księga Daniela12

Zmartwychwstanie w czasach ostatecznych

Znaczenie zapieczętowanych słów

Przypisy