1Zachęcam was zatem ja, więzień w Panu, abyście postępowali w sposób godny powołania, do jakiego zostaliście wezwani, 2z całą pokorą i cichością, z cierpliwością, znosząc siebie nawzajem w miłości. 3Usiłujcie zachować jedność Ducha dzięki więzi, jaką jest pokój. 4Jedno jest Ciało i jeden Duch, bo też zostaliście wezwani do jednej nadziei, jaką daje wasze powołanie. 5Jeden jest Pan, jedna wiara, jeden chrzest. 6Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkich, który [jest i działa] ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich.
7Każdemu zaś z nas została dana łaska według miary daru Chrystusowego. 8Dlatego mówi Pismo:
Wstąpiwszy na wysokości, wziął do niewoli jeńców,
rozdał ludziom dary1.
9Słowo zaś „wstąpił” cóż oznacza, jeśli nie to, że również zstąpił do niższych części ziemi?2 10Ten, który zstąpił, jest i Tym, który wstąpił ponad wszystkie niebiosa, aby wszystko3 napełnić4. 11On też ustanowił jednych apostołami, innych prorokami, innych ewangelistami, innych pasterzami i nauczycielami, 12aby przysposobili świętych do wykonywania posługi dla budowania Ciała Chrystusowego, 13aż dojdziemy wszyscy razem do jedności wiary i pełnego poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary wielkości według Pełni Chrystusa. 14[Chodzi o to], abyśmy już nie byli dziećmi, którymi miotają fale i porusza każdy powiew nauki, na skutek oszustwa ze strony ludzi i przebiegłości w sprowadzaniu na manowce fałszu. 15Natomiast, żyjąc prawdziwie w miłości, sprawmy, by wszystko wzrastało ku Temu, który jest Głową – ku Chrystusowi5. 16Od Niego [poczynając] całe Ciało – zespalane i utrzymywane w łączności więzią umacniającą każdy z członków stosownie do jego miary – przyczynia sobie wzrostu dla budowania siebie w miłości.
17To zatem mówię i zaklinam się na Pana, abyście już nie postępowali tak, jak postępują poganie, z ich próżnym myśleniem, 18umysłem pogrążeni w mroku, obcy dla życia Bożego, na skutek tkwiącej w nich niewiedzy, na skutek zatwardziałości serca. 19Oni to, doprowadziwszy siebie do nieczułości [sumienia], oddali się rozpuście, popełniając zachłannie wszelkiego rodzaju grzechy nieczyste. 20Wy zaś nie tak nauczyliście się Chrystusa. 21Słyszeliście przecież o Nim i zostaliście pouczeni w Nim, zgodnie z prawdą, jaka jest w Jezusie, 22że – co się tyczy poprzedniego sposobu życia – trzeba porzucić dawnego człowieka, który ulega zepsuciu na skutek zwodniczych żądz, 23odnawiać się duchem w waszym myśleniu 24i przyoblec się w człowieka nowego, stworzonego na obraz Boga, w sprawiedliwości i prawdziwej świętości.
25Dlatego, odrzuciwszy kłamstwo, niech każdy z was mówi prawdę swemu bliźniemu6, bo jesteście nawzajem dla siebie członkami. 26Gniewajcie się, a nie grzeszcie7: niech nad waszym gniewem nie zachodzi słońce. 27Ani nie dawajcie miejsca diabłu! 28Kto dotąd kradł, niech już przestanie kraść, lecz raczej niech pracuje uczciwie własnymi rękami, by miał z czego użyczać potrzebującemu. 29Niech nie wychodzi z waszych ust żadna mowa szkodliwa, lecz tylko budująca, zależnie od potrzeby, by wyświadczała dobro słuchającym. 30I nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego8, którym zostaliście opieczętowani na dzień odkupienia. 31Niech zniknie spośród was wszelka gorycz, uniesienie, gniew, wrzaskliwość, znieważanie – wraz z wszelką złością. 32Bądźcie dla siebie nawzajem dobrzy i miłosierni. Przebaczajcie sobie, tak jak i Bóg wam przebaczył w Chrystusie.