1Każdy bowiem arcykapłan, spomiędzy ludzi brany, dla ludzi jest ustanawiany w sprawach odnoszących się do Boga, aby składał dary i ofiary za grzechy. 2Może on współczuć tym, którzy nie wiedzą i błądzą, ponieważ sam podlega słabości. 3I ze względu na nią powinien tak za lud, jak i za samego siebie składać ofiary za grzechy. 4A nikt sam sobie nie bierze tej godności, lecz tylko ten, kto jest powołany przez Boga jak Aaron1. 5Podobnie i Chrystus nie sam siebie okrył sławą przez to, iż stał się arcykapłanem, ale [uczynił to] Ten, który powiedział do Niego:
Ty jesteś moim Synem,
Ja Cię dziś zrodziłem2,
6jak i w innym [miejscu]:
Ty jesteś kapłanem na wieki
na wzór Melchizedeka3.
7Z głośnym wołaniem i płaczem za swych dni doczesnych zanosił On gorące prośby4 i błagania do Tego, który mógł Go wybawić od śmierci, i został wysłuchany5 dzięki [swej] uległości.
8I chociaż był Synem, nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał. 9A gdy wszystko wykonał6, stał się sprawcą zbawienia wiecznego dla wszystkich, którzy Go słuchają, 10nazwany przez Boga arcykapłanem na wzór Melchizedeka.
11Wiele mamy o Nim do powiedzenia, a trudno to wyjaśnić, ponieważ ociężali jesteście w słuchaniu. 12Gdy bowiem ze względu na czas powinniście być nauczycielami, sami potrzebujecie kogoś, kto by was pouczył o podstawowych zasadach słów Bożych, i mleka wam potrzeba, a nie stałego pokarmu. 13Każdy, kto pije [tylko] mleko, nieświadom jest nauki o sprawiedliwości, ponieważ jest niemowlęciem. 14Przeciwnie, stały pokarm jest właściwy dla dorosłych, którzy przez ćwiczenie mają władze umysłu zaprawione do rozróżniania dobra i zła.