Księga Ozeasza13

Kara za bałwochwalstwo

¹Gdy Efraim przemawiał, panował przestrach.

Wiele on znaczył w Izraelu,

lecz przez Baala zgrzeszył i zginął.

²A teraz grzeszą dalej:

odlewają posągi ze srebra –

bożków według swego pomysłu,

to wszystko robota rzemieślników.

Mówią: Należy im składać ofiary,

i ludzie całują cielce¹.

³Dlatego będą podobni do chmur o świtaniu,

do rosy, która prędko znika,

lub do źdźbła porwanego z klepiska,

do dymu, co uchodzi przez okno.

Ukarana niewdzięczność

⁴«A to Ja jestem Pan, Bóg twój, od ziemi egipskiej,

innego Boga poza Mną nie znasz,

nie ma prócz Mnie wybawcy.

⁵Ja poznałem cię na pustyni,

w kraju posuchy.

⁶Kiedy ich pasłem, byli nasyceni;

nasycili się, a serce ich uniosło się pychą

i o Mnie zapomnieli.

⁷I będę dla nich jak pantera,

jak lampart na drodze do Asyrii².

⁸Rzuciłem się na nich jak niedźwiedzica, co straciła młode,

rozerwałem powłoki ich serc,

tam ciała ich pożarłem jak lew;

dziki zwierz je porozrywał.

Zagłada królestwa izraelskiego

⁹Wytraciłem³ cię, Izraelu,

i kto ci przyszedł z pomocą?

¹⁰Gdzież jest twój król⁴, aby cię ratował

we wszystkich twych miastach, gdzie sędziowie twoi?

O nich to mówiłeś: Dajcie mi króla i książąt!

¹¹Dałem ci króla w swym gniewie

i zabiorę go znowu w swej zapalczywości.

¹²Nieprawość Efraima – wybornie ukryta,

grzech jego bezpiecznie schowany.

¹³Ogarnęły go bóle rodzenia,

lecz on jest dzieckiem niemądrym;

czas nadszedł, a on

nie opuszcza matczynego łona⁵.

¹⁴Czy mam ich wyrwać z Szeolu

albo od śmierci wybawić?

Gdzie twa zaraza, o Śmierci,

gdzie twa zagłada, Szeolu?⁶

Litość zniknie sprzed moich oczu.

¹⁵Choćby [Efraim] pięknie kwitnął wśród braci,

przyjdzie wiatr wschodni,

od Pana wiatr powieje z pustyni,

wysuszy źródła,

i wyschną studnie;

zrabuje jego ziemię

i wszystkie rzeczy drogocenne.