Księga Ozeasza2

Bóg i Jego niewierny naród

¹¹ Liczba synów Izraela będzie

jak piasek nadmorski,

którego ani nie można zmierzyć,

ani nie można zliczyć.

A zamiast im mówić: Wy nie jesteście moim ludem,

będą im mówić: Dzieci Boga żywego.

²Złączą się wówczas synowie Judy z synami Izraela

i ustanowią sobie jedną głowę;

z [całego] kraju się zbiorą,

bo wielki będzie dzień Jizreel².

³Mówcie do braci swoich: Mój lud,

a do swych sióstr: Umiłowana.

⁴Spór prowadźcie z waszą matką³, prowadźcie spór!

Ona bowiem już nie jest moją żoną,

a Ja już nie jestem jej mężem.

Winna usunąć znaki nierządu ze swej twarzy

i spomiędzy swych piersi ozdoby cudzołożnicy⁴.

⁵W przeciwnym razie obnażę ją zupełnie⁵,

i stanie się taka jak w dzień swych urodzin;

uczynię ją podobną do pustyni,

sprawię, że będzie jak ziemia wyschnięta,

i umrze z pragnienia.

⁶Dzieciom jej nie okażę litości,

bo są to dzieci nierządu.

⁷Matka ich bowiem uprawiała nierząd,

okryła się hańbą ta, co je poczęła;

mówiła bowiem: Pobiegnę za swymi kochankami,

co chleb mi dają i wodę,

wełnę, len, oliwę i napój.

⁸Dlatego zamknę jej drogę cierniami

i murem otoczę,

tak że nie znajdzie swych ścieżek.

⁹Za kochankami swymi pobiegnie,

ale ich nie dogoni;

zacznie ich szukać,

ale nie znajdzie.

Wtedy powie:

Pójdę i wrócę do mego męża pierwszego⁶,

bo wówczas lepiej mi było niż teraz.

¹⁰Nie wie już o tym, że to Ja właśnie

dałem jej zboże, moszcz, świeżą oliwę,

że nie skąpiłem srebra ni złota,

z którego uczyniono Baala.

¹¹Dlatego wrócę i zabiorę

swoje zboże w odpowiedniej chwili

i swój moszcz we właściwej porze,

odbiorę moją wełnę i len,

co miały okryć jej nagość.

¹²Teraz obnażę ją przed oczami kochanków⁷,

i nikt jej nie wyrwie Mi z ręki.

¹³Położę kres wszystkim jej zabawom,

świętom, dniom nowiu, szabatom

i wszystkim uroczystym zebraniom.

¹⁴Zniszczę jej winnice i sady figowe,

o których mówiła:

Oto zapłata moja,

jaką mi dali moi kochankowie.

W gąszcz je obrócę

i będą się nimi pasły dzikie zwierzęta.

¹⁵Ukarzę ją za dni Baalów,

gdy im paliła kadzidła,

a zdobna w swe kolczyki i naszyjniki

biegała za swymi kochankami,

a o Mnie zapomniała

– wyrocznia Pana.

¹⁶Dlatego zwabię ją

i wyprowadzę na pustynię⁸,

i przemówię do jej serca.

¹⁷Tam zwrócę jej winnice,

a z równiny Akor⁹ [uczynię] bramę nadziei –

i tam odpowie

jak w dniu, w którym wychodziła z ziemi egipskiej.

¹⁸I stanie się w owym dniu – wyrocznia Pana –

że nazwie Mnie: Mąż mój,

a już nie powie: Mój Baal¹⁰.

¹⁹Usunę z jej ust imiona Baalów,

a imion ich już się nie wspomni.

²⁰¹¹ W owym dniu zawrę z nimi przymierze,

z dzikim zwierzęciem i ptactwem podniebnym,

i z tym, co pełza po ziemi.

Łuk, miecz i wojnę usunę z kraju,

sprawię, że będą odpoczywać bezpiecznie.

²¹I poślubię cię sobie na wieki,

poślubię przez sprawiedliwość i prawo,

przez miłość i miłosierdzie.

²²Poślubię cię sobie przez wierność,

a poznasz Pana¹².

²³¹³ W owym dniu odpowiem – wyrocznia Pana –

[oczekiwaniu] niebios, a one

odpowiedzą [oczekiwaniu] ziemi;

²⁴ziemia odpowie [oczekiwaniom] zboża, wina i oliwy;

a one odpowiedzą [oczekiwaniu] Jizreel¹⁴.

²⁵Rozsieję¹⁵ go po kraju,

zlituję się nad Lo-Ruchama,

powiem do Lo-Ammi: Ludem moim jesteś,

a on odpowie: Mój Boże!»