Księga Ozeasza7

¹Gdy Izraela uzdrowię,

jawna się stanie wina Efraima

i występki Samarii,

bo oni kłamliwie działają,

złodziej wchodzi <do wnętrza>,

a na zewnątrz plądruje zgraja rabusiów.

²I nie mówią w swoich sercach,

że zapamiętam wszystkie ich występki.

Teraz osaczają ich własne uczynki,

obecne przed moim obliczem.

Spiski

³W swej przewrotności rozweselali króla

i książąt w swojej obłudzie¹.

⁴² Wszyscy oni są cudzołożnikami,

są oni jak piec gorejący,

który piekarz zaprzestał podsycać,

by miesić ciasto, póki nie skwaśnieje.

⁵W dniu naszego króla zasłabli

książęta, na gorączkę od wina;

wyciąga on rękę do szyderców,

gdy ci [do niego] się przybliżają.

⁶Serce ich jest jak piec, gdy knują podstęp.

Gniew ich przez całą noc uśpiony,

rankiem wybucha jak płomień ognia.

⁷Wszyscy się żarzą jak piec rozpalony

i pożerają swoich sędziów.

Upadli wszyscy ich królowie,

żaden z nich nie wołał do Mnie.

Zgubne przymierze z obcymi

⁸Z narodami się zmieszał Efraim

i jest podobny do podpłomyka,

którego nie odwrócono.

⁹Siłę jego pochłaniają obcy,

a on nic o tym nie wie;

przyprószyła mu włosy siwizna,

a on nic o tym nie wie.

¹⁰Pycha Izraela świadczy przeciw niemu,

lecz nie wracają do Pana, Boga swego,

i mimo wszystko Jego nie szukają.

¹¹Efraim jest jak gołąb naiwny i głupi:

wzywają Egipt, idą do Asyrii.

¹²Nad idącymi rozciągnę moją sieć

i schwytam wszystkich jak ptaki podniebne,

wymierzę karę za ich nieprawości³.

Kara za niewdzięczność

¹³Biada im, że uciekli daleko ode Mnie.

Zguba czeka ich za podniesiony bunt.

Ja mam ich wyzwolić,

gdy wypowiadają na Mnie kłamstwa?

¹⁴Nie wołają do Mnie z głębi serca,

gdy krzyk podnoszą na swoim posłaniu;

nacinają sobie skórę⁴ z powodu zboża i wina,

ale przeciw Mnie się buntują.

¹⁵Ja umacniałem ich ramię,

oni zaś knuli przeciw Mnie podstęp.

¹⁶Zwrócili się ku Baalom⁵,

stali się jak łuk zawodny.

Mieczem pobici legną ich książęta,

z powodu swoich języków złośliwych,

i pośmiewiskiem staną się w Egipcie.