Księga Izajasza22

Prorocza mowa przeciw Jerozolimie

¹Wyrok na Dolinę Widzenia¹.

Co ci jest, proszę, że całe wylegasz

na tarasy dachów,

²o pełne zgiełku, miasto wrzaskliwe,

stolico rozbawiona?

Twoi zabici nie legli od miecza

ani nie zginęli na wojnie.

³Wodzowie twoi wszyscy razem uciekli,

wzięci są do niewoli bez użycia łuku.

Waleczni twoi wszyscy razem związani,

[choć] uszli daleko.

⁴Dlatego rzekłem: «Odwróćcie wzrok ode mnie,

żebym mógł gorzko płakać.

Nie próbujcie mnie pocieszać

nad zagładą Córy mego ludu!»

⁵Bo to dzień popłochu, zdeptania i rozsypki,

zarządzony przez Pana, Boga Zastępów.

W Dolinie Widzenia ktoś mur rozwala,

i krzyk się wzbija ku górze.

⁶Elam podniósł kołczan,

Aram zaprzągł konie,

Kir odsłonił tarczę.

⁷Twe najpiękniejsze doliny

są pełne rydwanów, a jezdni

ustawili się naprzeciw bramy.

⁸Tak odkryto osłonę Judy.

Przeciw przygotowaniom wojennym

Tyś spoglądało² w ów dzień

na zbrojownię w Domu Lasu³.

⁹Widzieliście też, jak były liczne

szczerby w murach Miasta Dawidowego;

zebraliście wodę w Dolnej Sadzawce;

¹⁰przeliczyliście domy w Jeruzalem

i zburzyliście budynki, by wzmocnić mur miejski.

¹¹Między dwoma murami urządziliście zbiornik

na wodę Starej Sadzawki;

ale nie zważaliście na Twórcę tych rzeczy

ani nie dostrzegaliście Tego, który je z dawna ukształtował.

¹²Pan zaś, Bóg Zastępów, wezwał [was] w ów dzień

do płaczu i do żałoby,

do ostrzyżenia się i do przywdziania woru.

¹³A tu tymczasem uciechy i zabawy,

zabijanie wołów i zarzynanie baranów,

zajadanie mięsa i zapijanie winem:

«Jedzmy i pijmy, bo jutro pomrzemy!»⁴

¹⁴Lecz Pan Zastępów dał się słyszeć uszom moim:

«Na pewno ta nieprawość nie będzie wam odpuszczona,

aż pomrzecie».

Powiedział Pan, Bóg Zastępów.

Proroctwo o Szebnie i Eliakimie

¹⁵⁵ Tak mówi Pan, Bóg Zastępów:

Idź, wejdź do tego ministra,

do Szebny, zarządcy pałacu,

który sobie wykuwa grobowiec wysoko

i w skale drąży dla siebie komnatę:

¹⁶«Co tu posiadasz i kogo masz tutaj,

że sobie tu wykułeś grobowiec?»

¹⁷Oto Pan zrzuci cię, człowiecze,

z wielkim rozmachem

i uchwyci cię jednym ruchem,

¹⁸i tocząc cię, zwinie w kłębek,

jak piłkę [rzucając] po ziemi rozległej.

Tam umrzesz i tam pójdą

pojazdy, z których się chlubiłeś,

o ty, zakało domu twego pana!

¹⁹Gdy strącę cię z twego urzędu

i przepędzę cię z twojej posady,

²⁰tego dnia powołam sługę mego,

Eliakima, syna Chilkiasza.

²¹Oblokę go w twoją tunikę,

przepaszę go twoim pasem,

twoją władzę oddam w jego ręce;

on będzie ojcem dla mieszkańców Jeruzalem

oraz dla domu Judy.

²²Położę klucz domu Dawidowego na jego ramieniu;

gdy on otworzy, nikt nie zamknie,

gdy on zamknie, nikt nie otworzy⁶.

²³Wbiję go jak kołek

na miejscu pewnym;

i stanie się on tronem chwały

dla domu swego ojca.

²⁴Na nim zawieszą całą chlubę jego domu ojcowskiego – młode pędy i odrośle – wszystkie drobne naczynia, od czarek do wszelakich dzbanów. ²⁵W ów dzień, mówi Pan Zastępów, kołek wbity na miejscu pewnym nie wytrzyma, lecz złamie się i spadnie, a cały ciężar, który na nim wisiał, roztrzaska się. Albowiem Pan powiedział⁷.