Księga Izajasza62

Chwalebne powstanie Jerozolimy

¹Przez wzgląd na Syjon nie umilknę,

przez wzgląd na Jerozolimę nie spocznę,

dopóki jej sprawiedliwość nie błyśnie jak zorza

i zbawienie jej nie zapłonie jak pochodnia.

²Wówczas narody ujrzą twą sprawiedliwość

i chwałę twoją wszyscy królowie.

I nazwą cię nowym imieniem,

które usta Pana określą.

³Będziesz prześliczną koroną w rękach Pana,

królewskim diademem w dłoni twego Boga.

⁴Nie będą więcej mówić o tobie „Porzucona”¹,

o krainie twej już nie powiedzą „Spustoszona”.

Raczej cię nazwą „Moje w niej upodobanie”²,

a krainę twoją – „Poślubiona”³.

Albowiem spodobałaś się Panu

i twoja kraina otrzyma męża.

⁵Bo jak młodzieniec poślubia dziewicę,

tak twój Budowniczy ciebie poślubi,

i jak oblubieniec weseli się z oblubienicy,

tak Bóg twój tobą się rozraduje.

⁶Na twoich murach, Jeruzalem,

postawiłem straże⁴;

przez cały dzień i całą noc

nigdy nie zamilkną.

Wy, co przypominacie⁵ [wszystko] Panu,

sami nie miejcie wytchnienia

⁷i Jemu nie dajcie spokoju,

dopóki nie odnowi

i nie uczyni Jeruzalem

przedmiotem chwały na ziemi.

⁸Przysiągł Pan na prawicę swoją

i na swe ramię potężne:

«Nigdy już nie dam twojego zboża

nieprzyjaciołom twoim na pokarm.

Cudzoziemcy nie będą pili twego wina,

przy którym się natrudziłeś.

⁹Raczej [twoi] żeńcy będą spożywać zboże

i będą chwalili Pana;

ci zaś, co wino zbierają, pić je będą

na dziedzińcach mojej świątyni».

Zakończenie

¹⁰Przechodźcie, przechodźcie przez bramy!

Otwórzcie drogę ludowi!

Wyrównajcie, wyrównajcie gościniec,

uprzątnijcie kamienie!

Podnieście znak dla narodów!

¹¹Oto, co Pan obwieszcza

wszystkim krańcom ziemi:

«Mówcie do Córy Syjońskiej:

Oto twój Zbawca przychodzi.

Oto Jego nagroda z Nim idzie

i zapłata Jego przed Nim⁶.

¹²Nazywać ich będą Ludem Świętym,

Odkupionymi przez Pana.

A tobie dadzą miano: „Poszukiwane”,

„Miasto nie opuszczone”».