Księga Izajasza64

¹podobnie jak ogień pali chrust

i sprawia wrzenie wody –

abyś dał poznać Twe imię wrogom.

Przed Tobą drżeć będą narody,

²gdy dokonasz dziwów nadspodziewanych,

<zstąpiłeś: przed Tobą zatrzęsły się góry>¹,

³o których z dawna nie słyszano.

Ani ucho nie słyszało,

ani oko nie widziało²,

żeby jakiś bóg poza Tobą czynił tyle

dla tego, co w nim pokłada ufność.

⁴Obyś wychodził naprzeciw tym, co radośnie pełnią sprawiedliwość

i pamiętają o Twych drogach.

Oto Ty zawrzałeś gniewem, bo grzeszyliśmy

przeciw Tobie od dawna i byliśmy zbuntowani³.

⁵My wszyscy byliśmy skalani,

a wszystkie nasze dobre czyny jak skrwawiona szmata.

My wszyscy opadliśmy zwiędli jak liście,

a nasze winy poniosły nas jak wicher.

⁶Nikt nie wzywał Twojego imienia,

nikt się nie zbudził, by się chwycić Ciebie.

Bo skryłeś Twoje oblicze przed nami

i oddałeś nas w moc naszej winy.

⁷A jednak, Panie, Ty jesteś naszym Ojcem.

My jesteśmy gliną, a Ty naszym Twórcą.

Wszyscy jesteśmy dziełem rąk Twoich.

⁸Panie, nie gniewaj się tak ogromnie

i nie chowaj ciągle w pamięci naszej winy!

Oto wejrzyj, prosimy,

my wszyscy jesteśmy Twym ludem.

⁹⁴ Twoje święte miasta są opustoszałe,

Syjon jest pustkowiem,

Jerozolima – odludziem.

¹⁰Świątynia nasza, święta i wspaniała,

w której Cię chwalili nasi przodkowie,

stała się pastwą pożaru,

i wszystko, co kochaliśmy, zmieniło się w zgliszcza.

¹¹Czyż na to wszystko możesz być nieczuły, Panie?

Czy możesz milczeć, by nas pognębić nad miarę?