1Bracia moi, niech wiara wasza w Pana naszego, Jezusa Chrystusa uwielbionego nie ma względu na osoby. 2Bo gdyby przyszedł na wasze zgromadzenie1 człowiek przystrojony w złote pierścienie i bogatą szatę i przybył także człowiek ubogi w zabrudzonej szacie, 3a wy spojrzycie na bogato przyodzianego i powiecie: «Ty usiądź na zaszczytnym miejscu», do ubogiego zaś powiecie: «Stań sobie tam albo usiądź u podnóżka mojego», 4to czy nie czynicie różnic między sobą i nie stajecie się sędziami przewrotnymi?
5Posłuchajcie, bracia moi umiłowani! Czy Bóg nie wybrał ubogich tego świata na bogatych w wierze oraz na dziedziców królestwa przyobiecanego tym, którzy Go miłują?2 6Wy zaś odmówiliście ubogiemu poszanowania. Czy to nie bogaci uciskają was bezwzględnie i nie oni ciągną was do sądów? 7Czy nie oni bluźnią zaszczytnemu Imieniu, które wypowiedziano nad wami?3 8Jeśli przeto zgodnie z Pismem wypełniacie królewskie4 Prawo: Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego5, dobrze czynicie. 9Jeżeli zaś kierujecie się względem na osobę, popełniacie grzech, i Prawo potępi was jako przestępców6.
10Choćby ktoś przestrzegał całego Prawa, a przestąpiłby jedno tylko przykazanie, ponosi winę za wszystkie. 11Ten bowiem, który powiedział: Nie cudzołóż!, powiedział także: Nie zabijaj!7 Jeżeli więc nie popełniasz cudzołóstwa, jednak dopuszczasz się zabójstwa, jesteś przestępcą wobec Prawa. 12Mówcie i czyńcie tak jak ludzie, którzy będą sądzeni na podstawie Prawa wolności8. 13Będzie to bowiem sąd nieubłagany dla tego, który nie czynił miłosierdzia; miłosierdzie odnosi triumf nad sądem9.
14Jaki z tego pożytek, bracia moi, skoro ktoś będzie utrzymywał, że wierzy, a nie będzie spełniał uczynków? Czy [sama] wiara zdoła go zbawić?10 15Jeśli na przykład brat lub siostra nie mają odzienia lub brak im codziennego chleba, 16a ktoś z was powie im: «Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i najedzcie do syta!» – a nie dacie im tego, czego koniecznie potrzebują dla ciała – to na co się to przyda? 17Tak też i wiara, jeśli nie byłaby połączona z uczynkami, martwa jest sama w sobie. 18Ale może ktoś11 powiedzieć: Ty masz wiarę, a ja spełniam uczynki. Pokaż mi wiarę swoją bez uczynków, to ja ci pokażę wiarę na podstawie moich uczynków. 19Wierzysz, że jest jeden Bóg? Słusznie czynisz – lecz także i złe duchy wierzą i drżą12.
20Chcesz zaś zrozumieć, nierozumny człowieku, że wiara bez uczynków jest bezowocna? 21Czy Abraham, ojciec nasz, nie z powodu uczynków został usprawiedliwiony, kiedy złożył syna Izaaka na ołtarzu ofiarnym?13 22Widzisz, że wiara współdziałała z jego uczynkami i przez uczynki stała się doskonała. 23I tak wypełniło się Pismo, które mówi: Uwierzył przeto Abraham Bogu i policzono mu to za sprawiedliwość14, i został nazwany przyjacielem Boga. 24Widzicie, że człowiek dostępuje usprawiedliwienia na podstawie uczynków, a nie samej tylko wiary15. 25Podobnie też nierządnica Rachab, która przyjęła wysłanników i inną drogą odprawiła ich16, czy nie dostąpiła usprawiedliwienia na podstawie swoich uczynków? 26Tak jak ciało bez ducha jest martwe, tak też jest martwa wiara bez uczynków.