Księga Jeremiasza13

Zbutwiały pas¹

¹Tak powiedział mi Pan: «Idź i kup sobie lniany pas i włóż go sobie na biodra, ale nie kładź go do wody!» ²I kupiłem pas zgodnie z rozkazem Pańskim, i włożyłem go sobie na biodra. ³Po raz drugi otrzymałem polecenie Pańskie: ⁴«Weź pas, który kupiłeś, a który nosisz na biodrach, wstań i idź nad Eufrat, i schowaj go tam w rozpadlinie skały!» ⁵Poszedłem i ukryłem go nad Eufratem, jak mi rozkazał Pan. ⁶Po upływie wielu dni rzekł do mnie Pan: «Wstań i idź nad Eufrat, i zabierz stamtąd pas, który ci kazałem ukryć». ⁷I poszedłem nad Eufrat, odszukałem i wyciągnąłem pas z miejsca, w którym go ukryłem, a oto pas zbutwiał i nie nadawał się do niczego. ⁸I skierował Pan do mnie następujące słowo: ⁹«Tak mówi Pan: Tak oto zniszczę pychę Judy i bezgraniczną pychę Jerozolimy. ¹⁰Przewrotny ten naród odmawia posłuszeństwa moim słowom, postępując według swego zatwardziałego serca; ugania się za cudzymi bogami, by im służyć i oddawać cześć – niech więc się stanie jak ten pas, który nie nadaje się do niczego. ¹¹Albowiem jak przylega pas do bioder mężczyzny², tak przygarnąłem do siebie cały dom Izraela i cały dom Judy – wyrocznia Pana – by były moim narodem, moją sławą, moim zaszczytem i moją dumą. Ale oni Mnie nie słuchali.

Rozbite naczynie

¹²Powiesz im: Tak mówi Pan, Bóg Izraela: Każdy dzban można napełnić winem³. A jeśli ci odpowiedzą: Czyż nie wiemy, że każdy dzban można napełnić winem? ¹³powiesz im: Tak mówi Pan: Oto napełnię pijaństwem⁴ wszystkich mieszkańców tego kraju, królów zasiadających na tronie Dawida, kapłanów, proroków oraz wszystkich mieszkańców Jerozolimy ¹⁴i porozbijam ich jednych o drugich⁵, ojców wraz z synami – wyrocznia Pana – bezwzględnie, bez litości i bez miłosierdzia wytracę ich».

Odrzucić pychę

¹⁵Słuchajcie i bądźcie uważni,

nie unoście się pychą,

bo Pan przemówił.

¹⁶Oddajcie chwałę Panu, Bogu waszemu,

zanim ciemności nastaną

i zanim potkną się wasze nogi

na spowitych mrokiem górach.

Wyczekujecie światła,

lecz On je zamieni w ciemności⁶,

rozciągnie mroki.

¹⁷Jeżeli zaś tego nie posłuchacie,

będę potajemnie płakał

nad waszą pychą.

Będę płakał nieustannie

i zamienią się w potoki łez moje oczy,

bo trzoda Pańska⁷ idzie w niewolę.

¹⁸«Powiedz do króla i królowej:

Usiądźcie zupełnie nisko,

albowiem spadła z waszych głów

korona chwały⁸.

¹⁹Miasta Negebu zamknięto

i nie ma nikogo, kto by je otworzył.

Cały Juda poszedł na wygnanie,

na wygnanie poszedł w całości.

²⁰Podnieś oczy i patrz

na przybywających z północy!

Gdzie jest trzoda powierzona tobie,

twoje wspaniałe owce?

²¹Co powiesz, gdy cię odwiedzą

ci, których przywiązałeś do siebie

jako najbliższych przyjaciół?⁹

Czy nie ogarną cię boleści

jak rodzącą kobietę?

²²A jeżeli pomyślisz sobie:

Dlaczego mnie to spotkało?

Z powodu licznych twoich grzechów

zostały odkryte poły twej szaty¹⁰,

obnażone twe pięty.

²³Czy Etiopczyk może zmienić swoją skórę,

a lampart swoje pręgi?

Tak samo czy możecie czynić dobrze,

wy, którzy się nauczyliście postępować przewrotnie?

²⁴Rozproszę was więc jak plewy

roznoszone podmuchem wiatru pustynnego.

²⁵Taki jest twój los,

zapłata ode Mnie za twój bunt

– wyrocznia Pana –

za to, że o Mnie zapomniałaś,

a zaufałaś Kłamstwu¹¹.

²⁶Ja również odchylę poły twej szaty¹² aż do twej twarzy,

tak że widoczna będzie twoja hańba.

²⁷Ach, twoje cudzołóstwa i twoje rżenie,

twoja haniebna rozwiązłość!

Na wyżynach i na polach

widziałem twoje obrzydliwości.

Biada tobie, Jerozolimo,

iż nie poddajesz się oczyszczeniu!

Dokądże jeszcze?»