Księga Jeremiasza25

Babilończycy – narzędziem kary

¹Słowo skierowane do Jeremiasza o całym narodzie judzkim w czwartym roku [panowania] Jojakima, syna Jozjasza, króla judzkiego <to jest w pierwszym roku Nabuchodonozora, króla babilońskiego>¹. ²Prorok Jeremiasz wypowiedział je do całego narodu judzkiego i do wszystkich mieszkańców Jerozolimy: ³«Począwszy od trzynastego roku [panowania] Jozjasza², syna Amona, króla judzkiego, aż do dnia dzisiejszego, przez dwadzieścia trzy lata kierował Pan słowo do mnie, ja zaś mówiłem do was niestrudzenie, a wy nie słuchaliście. ⁴Pan posyłał wam wszystkie swoje sługi, proroków, bez przerwy, a wy nie słuchaliście ani nie nadstawialiście uszu, by słuchać. ⁵Słowa te brzmiały: Niech każdy porzuci swoje przewrotne postępowanie, złe uczynki, a będziecie mogli pozostać w ziemi, którą dał Pan wam i waszym przodkom od dawna i na zawsze. ⁶Nie chodźcie za cudzymi bogami, by im służyć i cześć oddawać, ani nie pobudzajcie Pana do gniewu dziełami waszych rąk, a nie sprowadzę na was nieszczęścia. ⁷Ale nie usłuchaliście Mnie <wyrocznia Pana – pobudzając Mnie do gniewu dziełami waszych rąk ku waszej własnej zgubie>³». ⁸Dlatego tak mówi Pan Zastępów: «Ponieważ nie usłuchaliście moich słów, ⁹oto poślę, by przyprowadzić wszystkie pokolenia z północy – wyrocznia Pana – i Nabuchodonozora, króla Babilonu, mojego sługę⁴. Sprowadzę ich przeciw temu krajowi, przeciw jego mieszkańcom i przeciw wszystkim narodom dokoła. Wypełnię na nich klątwę, uczynię z nich przedmiot zgrozy, pośmiewisko i wieczną ruinę. ¹⁰Sprawię, że ustanie wśród nich głos wesela, głos radości, głos oblubieńca i głos oblubienicy, terkot żaren i [zgaśnie] światło lampy. ¹¹Cały ten kraj zostanie spustoszony i opuszczony, a narody będą służyć królowi babilońskiemu przez lat siedemdziesiąt⁵. ¹²A po upływie siedemdziesięciu lat ukarzę króla Babilonu i ten naród – wyrocznia Pana – ich grzechy i kraj babiloński; zamienię go w wieczne pustkowie. ¹³⁶ Wypełnię na tym kraju wszystkie słowa, które wypowiedziałem przeciw niemu: wszystko, co zostało napisane w tej księdze, co prorokował Jeremiasz przeciw wszystkim narodom. ¹⁴Także ich zmuszą do uległości wielkie narody i wielcy królowie, odpłacając im stosownie do ich czynów i dzieł ich rąk».

Zapowiedź kary na obce narody⁷

¹⁵Tak powiedział do mnie Pan, Bóg Izraela: «Weź z mojej ręki kubek wina <to jest gniewu>⁸ i daj je do picia wszystkim narodom, do których cię posyłam. ¹⁶Niech piją, zataczają się i szaleją <przed mieczem, który poślę między nich>⁹». ¹⁷Wziąłem więc kubek z ręki Pana i napoiłem wszystkie narody, do których mnie posłał Pan: ¹⁸Jerozolimę, miasta judzkie, ich królów i przywódców, by uczynić z nich pustkowie, przedmiot zgrozy, pośmiewiska i przekleństwa, jak to jest dzisiaj; ¹⁹faraona, króla egipskiego, i jego sługi, jego przywódców i cały jego naród; ²⁰wszystkie różnorodne narody i wszystkich królów ziemi Us¹⁰, wszystkich królów ziemi filistyńskiej, Aszkelon, Gazę, Ekron i to, co pozostało z Aszdodu; ²¹Edom, Moab i synów Ammona, ²²wszystkich królów Tyru i wszystkich królów Sydonu oraz wszystkich królów zamorskich wysp¹¹; ²³Dedan, Tema, Buz¹² i wszystkich, którzy podcinają włosy na skroniach¹³; ²⁴wszystkich królów Arabii i wszystkich królów rozmaitych ludów mieszkających na pustyni; ²⁵wszystkich królów Zimri¹⁴, wszystkich królów Elamu i wszystkich królów Medii; wszystkich królów północy, bliskich i dalekich, jednych po drugich; wszystkie królestwa, jakie są na powierzchni ziemi: <król zaś Szeszak będzie pił po nich>.

²⁷«Powiesz im: Tak mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela: Pijcie i upijajcie się; wymiotujcie i padajcie, nie mogąc powstać przed mieczem, który poślę między was. ²⁸Jeżeli zaś się zdarzy, że nie będą chcieli wziąć kubka z twej ręki, by pić, powiesz im: Tak mówi Pan Zastępów: Musicie wypić! ²⁹Bo oto od miasta, nad którym wzywano mojego imienia, rozpoczynam karę, a wy mielibyście pozostać nie ukarani? Nie ujdziecie kary, lecz raczej miecz przywołam przeciw wszystkim mieszkańcom ziemi – wyrocznia Pana Zastępów.

³⁰Ty zaś będziesz im jako prorok głosił wszystkie te słowa i powiesz im:

Pan grzmi z wysoka

i ze swego świętego przybytku głos wydaje;

grzmi potężnie przeciw swemu pastwisku¹⁷,

krzyk podnosi, jak tłoczący winogrona.

Do wszystkich mieszkańców ziemi

³¹dochodzi wrzawa, aż na krańce ziemi;

albowiem Pan prowadzi spór z narodami,

pozywa przed sąd¹⁸ wszelkie ciało,

występnych oddaje na pastwę miecza

– wyrocznia Pana.

³²Tak mówi Pan Zastępów:

Oto nieszczęście ogarnia naród po narodzie,

zrywa się wielka burza z krańców ziemi.

³³W tym dniu będzie [wielu] zabitych przez Pana

od krańca do krańca ziemi.

Nikt nie będzie ich opłakiwał

ani zbierał, ani grzebał;

pozostaną jako nawóz

na powierzchni ziemi.

³⁴Podnieście lament, pasterze, i krzyczcie!

Tarzajcie się w prochu¹⁹, przewodnicy trzody!

Nadeszły bowiem dni waszej rzezi

i padniecie jak wybrane owce.

³⁵Nie ma ucieczki dla pasterzy

ani ocalenia dla przewodników trzody.

³⁶Rozlega się krzyk pasterzy

i lament przewodników trzody,

bo Pan pustoszy ich pastwisko.

³⁷Niszczeją spokojne pastwiska

od płonącego gniewu Pańskiego.

³⁸Lew opuścił swą kryjówkę,

bo jego kraj stał się pustkowiem²⁰

z powodu niszczycielskiego miecza

i z powodu palącego gniewu Pańskiego».