Księga Hioba21

Odpowiedź Hioba:

Fakty przeczą zasadzie odpłaty doczesnej

Słuchajcie pilnie!

¹Wówczas zabrał głos Hiob i rzekł:

²«Słuchajcie uważnie mej mowy,

i to niech będzie od was pociechą!

³Znieście i to, że przemówię,

po moim słowie wolno wam będzie szydzić.

⁴Czyż ja zanoszę skargę na człowieka?

Czemu więc duch mój nie miałby się burzyć?

⁵Zwróćcie się ku mnie, a osłupiejecie

i położycie rękę na usta.

⁶Gdy to wspominam, jestem przerażony

i drżę na całym ciele.

Źli są szczęśliwi

⁷Czemuż to żyją grzesznicy?

Wiekowi są i rosną w siłę¹.

⁸Wraz z nimi trwałe ich potomstwo:

przed ich oczyma są ich latorośle.

⁹Ich domy są bezpieczne, bez strachu,

gdyż Boża rózga ich nie dosięga.

¹⁰Ich buhaj zapładnia i nie zawodzi,

ich krowa się cieli, nie roni.

¹¹Swych chłopców puszczają jak owce:

niech dziatki tańczą radośnie,

¹²śpiewają przy bębnie i cytrze,

cieszą się przy dźwięku piszczałki.

¹³Pędzą swe dni w dobrobycie,

w spokoju² zstępują do Szeolu.

¹⁴Oddal się od nas – mówili do Boga –

nie chcemy znać Twoich dróg.

¹⁵Czym jest Wszechmocny, byśmy Mu służyli?

Co da nam modlitwa do Niego?

¹⁶Czyż nie ma szczęścia w ich rękach?

Ode mnie³ daleko jest myśl bezbożnych.

Winowajcę karać, nie potomstwo!

¹⁷Czy często gaśnie lampa niewiernych⁴,

czy na nich klęska spada?

A gniew Jego los im wyznacza?

¹⁸Czyż są podobni do słomy na wietrze

lub do plew pędzonych przez wicher?

¹⁹„Bóg chowa cierpienie dla jego synów”⁵.

Niech jemu odpłaci, by pojął,

²⁰niech ujrzy oczami swą klęskę,

niech gniew Wszechmocnego wypije!

²¹Czy mu po śmierci zależy na domu,

gdy liczba miesięcy skończona?

Czy śmierć jest wyrównaniem?

²²Czy Boga uczy się wiedzy,

Tego, co sądzi mocarzy?⁶

²³Jeden umiera szczęśliwy,

ze wszech miar bezpieczny, beztroski.

²⁴Naczynia ma pełne mleka,

szpik jego kości jest świeży.

²⁵A drugi umiera w goryczy duszy,

i szczęścia nigdy nie zaznał.

²⁶I razem będą leżeć w prochu,

obydwu pokryje robactwo.

Nawet po śmierci źli są szanowani

²⁷Wasze myśli są mi już znane

i plany, jak chcecie mnie dręczyć.

²⁸Mówicie: A gdzie dom bogacza

lub namiot mieszkalny złoczyńców?

²⁹Czyście nie pytali podróżujących

i nie stwierdzili ich dowodów?

³⁰Że w dniu niedoli ocalał grzesznik,

że w dniu gniewu [tacy] są zabrani⁷.

³¹Więc kto mu wypomni złe życie⁸

i któż zapłaci za czyny?

³²Odprowadzają takiego na cmentarz,

przy jego mogile czuwają.

³³Toteż przyjemne są mu grudy doliny⁹,

bo tłum ludzi jest za nim,

jak i przed nim bez liku.

³⁴Czemu więc na próżno mnie pocieszacie,

z waszych wypowiedzi fałsz pozostaje».