Księga Przysłów31

ZBIÓR ÓSMY (31,1-9)

Powołanie króla

¹Słowo do Lemuela, króla Massa¹,

które skierowała do niego matka:

²Cóż, synu? Cóż, synu mego łona?

Cóż, synu moich ślubów?

³Nie dawaj kobietom swej mocy²

ani godności gubiącym królów.

⁴Nie dla królów, Lemuelu,

nie dla królów picie wina

ani dla władców pożądanie sycery,

⁵by pijąc, praw nie zapomnieli,

nie zapomnieli prawa ubogich.

⁶Dajcie sycerę będącemu w udręce,

wino zgorzkniałemu na duchu:

⁷niech pije, niech o nędzy zapomni,

na trud już niepomny.

⁸Usta otwórz dla niezdolnych do mowy,

na sąd dla wszystkich godnych litości.

⁹Rządź uczciwie, usta swe otwórz,

osądź uciemiężonych i biednych.

POEMAT O DZIELNEJ NIEWIEŚCIE³

Alef ¹⁰Niewiastę dzielną kto znajdzie?

Jej wartość przewyższa perły. Bet ¹¹Serce małżonka jej ufa,

na zyskach mu nie zbywa;

Gimel ¹²nie czyni mu źle, ale dobrze

przez wszystkie dni jego życia.

Dalet ¹³O wełnę i len się stara,

pracuje starannie rękami.

He ¹⁴Podobnie jak okręt kupiecki

żywność sprowadza z daleka.

Waw ¹⁵Wstaje, gdy jeszcze jest noc,

i żywność rozdziela domowi,

<a obowiązki swoim dziewczętom>⁴. Zain ¹⁶Bada rolę i kupuje ją,

z zarobku swych rąk zasadza winnicę.

Chet ¹⁷Przepasuje mocą swe biodra,

umacnia swoje ramiona.

Tet ¹⁸Widzi bogaty plon swojej pracy:

jej lampa wśród nocy nie gaśnie.

Jod ¹⁹Swe ręce wyciąga po kądziel,

jej palce chwytają wrzeciono.

Kaf ²⁰Otwiera dłoń ubogiemu,

do nędzarza wyciąga swe ręce.

Lamed ²¹Dla domu nie boi się śniegu,

bo cały dom odziany jest w szkarłat⁵.

Mem ²²Sporządza sobie przykrycie,

jej suknia z bisioru i purpury.

Nun ²³W bramie jej mąż szanowany,

gdy wśród starszych swej ziemi zasiądzie.

Samek ²⁴Len wyrabia i sprzedaje,

pasy dostarcza kupcowi⁶.

Ain ²⁵Strojem jej siła i godność,

do dnia się przyszłego uśmiecha.

Pe ²⁶Otwiera usta z mądrością,

na języku jej miła nauka.

Sade ²⁷Bada bieg spraw domowych,

nie jada chleba lenistwa.

Kof ²⁸Powstają synowie, aby ją wysławiać,

i mąż jej, by ją uwielbiać:

Resz ²⁹«Wiele córek zdolnie pracuje,

lecz ty przewyższasz wszystkie».

Szin ³⁰Kłamliwy wdzięk i marne jest piękno:

chwalić należy niewiastę, co boi się Pana.

Taw ³¹Uznajcie owoce jej rąk,

niech w bramie sławią jej czyny.