Księga Psalmów105

PSALM 105 (104)¹

Bóg wierny przymierzu z Abrahamem

¹Sławcie Pana, wzywajcie Jego imienia,

głoście dzieła Jego wśród narodów!

²Śpiewajcie Mu i grajcie Mu,

rozpowiadajcie wszystkie Jego cuda!

³Szczyćcie się Jego świętym imieniem;

niech się weseli serce szukających Pana!

⁴Rozmyślajcie o Panu i Jego potędze,

szukajcie zawsze Jego oblicza!²

⁵Pamiętajcie o cudach, które On zdziałał,

o Jego znakach i sądach z ust Jego,

⁶potomstwo Abrahama, Jego słudzy,

synowie Jakuba, Jego wybrańcy.

⁷On, Jahwe, jest naszym Bogiem,

Jego wyroki obejmują świat cały.

⁸Na wieki pamięta o swoim przymierzu,

obietnicę dał dla tysiąca pokoleń.

⁹³ Zawarł je z Abrahamem

i przysięgę dał Izaakowi,

¹⁰ustanowił dla Jakuba jako prawo,

dla Izraela jako wieczne przymierze,

¹¹mówiąc: Dam tobie ziemię Kanaan

na waszą własność dziedziczną.

¹²Kiedy ich było niewielu,

nieliczni i obcy w niej,

¹³i wędrowali od szczepu do szczepu,

z jednego królestwa do drugiego ludu,

¹⁴nikomu nie pozwolił ich uciskać

i z ich powodu karał królów⁴:

¹⁵«Nie dotykajcie moich pomazańców

i prorokom moim nie czyńcie krzywdy!»

¹⁶⁵ Potem przywołał głód na ziemię

i odebrał cały zapas chleba.

¹⁷Wysłał przed nimi człowieka:

Józefa sprzedano jako niewolnika.

¹⁸Kajdanami ścisnęli jego nogi,

w żelazo zakuli jego szyję,

¹⁹aż się spełniła jego przepowiednia

i słowo Pańskie dało mu świadectwo.

²⁰Posłał król, by uwolnić go,

i władca ludów, aby go wyzwolić.

²¹Ustanowił go panem nad swoim domem

i władcą nad całą swoją posiadłością,

²²by po swej myśli pouczał jego dostojników,

a jego starszyznę uczył mądrości.

²³Wówczas Izrael wkroczył do Egiptu,

Jakub był gościem w kraju Chama.

²⁴Licznie rozmnożył swój naród,

uczynił go mocniejszym od jego wrogów.

²⁵Ich to serce odmienił, ażeby znienawidzili lud Jego

i wobec Jego sług postępowali zdradziecko.

²⁶Wtedy posłał sługę swojego, Mojżesza,

i Aarona, którego sobie wybrał.

²⁷⁶ Przez nich uczynił w Egipcie⁷ swe znaki

i cuda w krainie Chama.

²⁸Zesłał ciemności i nastał mrok,

lecz nie przestrzegali⁸ słów Jego.

²⁹W krew zamienił ich wody

i powybijał ich ryby.

³⁰Od żab się zaroiło na ich ziemi,

[nawet] w komnatach ich królów.

³¹Rzekł, i robactwo się zjawiło,

komary w całym ich kraju.

³²Zesłał im grad zamiast deszczu

i ogień palący na ich ziemię.

³³Poraził im winorośle i figowce

i drzewa połamał w ich kraju.

³⁴Rzekł, i nadciągnęła szarańcza,

niezliczone mnóstwo świerszczy.

³⁵Pożarły one całą trawę w ich kraju

i pożarły owoc ich ziemi.

³⁶Pobił wszystkich pierworodnych w ich ziemi,

pierwociny całej ich siły.

³⁷A tamtych wyprowadził ze srebrem i złotem

i nie było słabego w Jego pokoleniach.

³⁸Egipcjanie byli radzi z ich wyjścia,

bo lęk ich ogarnął przed nimi.

³⁹⁹ Obłok rozpostarł jako osłonę

i ogień, by świecił wśród nocy.

⁴⁰Prosili i przywiódł przepiórki,

i nasycił ich chlebem z nieba.

⁴¹Rozdarł skałę i spłynęła woda,

popłynęła w pustyni jak rzeka.

⁴²Pamiętał bowiem o swym świętym słowie,

[danym] Abrahamowi, słudze swojemu.

⁴³I wyprowadził lud swój wśród radości,

wśród wesela – swoich wybranych.

⁴⁴I darował im ziemie narodów,

i zawładnęli owocem pracy¹⁰ ludów,

⁴⁵by strzegli Jego przykazań

i prawa zachowywali.

Alleluja.