PSALM 19 (18)1
1Kierownikowi chóru. Psalm. Dawidowy.
2Niebiosa głoszą chwałę Boga,
dzieło rąk Jego nieboskłon obwieszcza.
3Dzień dniowi głosi opowieść,
a noc nocy przekazuje wiadomość.
4Nie jest to słowo, nie są to mowy,
których by dźwięku nie usłyszano;
52 ich głos się rozchodzi na całą ziemię
i aż po krańce świata – ich mowy.
Tam3 słońcu namiot wystawił,
6i ono wychodzi jak oblubieniec ze swej komnaty,
weseli się jak olbrzym, co drogę przebiega.
7Ono wschodzi na krańcu nieba,
a jego obieg aż po jego kraniec,
i nic się nie schroni przed jego żarem.
8Prawo Pana doskonałe – krzepi ducha;
świadectwo Pana niezawodne – poucza prostaczka;
9nakazy Pana słuszne – radują serce;
przykazanie Pana jaśnieje i oświeca oczy4;
10bojaźń Pańska szczera, trwająca na wieki;
sądy Pańskie prawdziwe, wszystkie razem są słuszne.
11Cenniejsze niż złoto, niż złoto najczystsze,
a słodsze od miodu płynącego z plastra.
12Twój sługa na nie zważa,
w ich przestrzeganiu zysk jest wielki.
13Kto jednak dostrzega swoje błędy?
Oczyść mnie od tych, które są skryte przede mną.
14Także od pychy broń swojego sługę,
niech nie panuje nade mną!
Wtedy będę bez skazy i wolny
od wielkiego występku.
15Niech znajdą uznanie słowa ust moich i myśli mego serca
u Ciebie, Panie, moja Opoko i mój Wybawicielu!