Księga Psalmów 48 — Biblia Tysiąclecia, wyd. V

PSALM 48 (47)¹

Jerozolima wyzwolona wielbi Boga

¹Pieśń. Psalm. Synów Koracha.

²Wielki jest Pan i godzien wszelkiej chwały

w mieście Boga naszego.

Góra Jego święta, ³wspaniałe wzgórze,

radością jest całej ziemi;

góra Syjon, kraniec północy²,

jest miastem wielkiego Króla.

⁴³ Bóg w jego zamkach

okazuje się obroną.

⁵Oto bowiem królowie się połączyli

i razem natarli.

⁶Zaledwie ujrzeli, zdrętwieli,

zmieszali się i uciekli.

⁷Drżenie ich tam chwyciło

jak bóle kobietę, gdy rodzi,

⁸takie – jak kiedy wiatr wschodni

druzgoce okręty z Tarszisz.

⁹Jakeśmy słyszeli, tak i zobaczyli

w mieście Pana Zastępów,

w mieście Boga naszego:

Bóg je umacnia na wieki. Sela

¹⁰O Boże, rozważamy Twoją łaskawość

we wnętrzu Twojej świątyni.

¹¹Jak imię Twe, Boże, tak i chwała Twoja

sięga po krańce ziemi.

Prawica Twoja pełna jest sprawiedliwości.

¹²Niech się weseli góra Syjon,

niech się radują córki⁴ Judy

z powodu Twoich wyroków!

¹³⁵ Obchodźcie Syjon dokoła,

policzcie jego baszty.

¹⁴Przypatrzcie się jego murom,

oglądajcie jego warownie,

by opowiedzieć przyszłym pokoleniom,

¹⁵że Bóg jest naszym Bogiem na wieki wieków

i że On nas będzie prowadził⁶. Al-mut

1.Ps 48Pieśń na cześć Syjonu, sławiąca jego wspaniałość.
2.48,3Por. Iz 2,2; 14,13.
3.48,4-9Historyczna aluzja do cudownej pomocy Bożej w czasie najazdu Sennacheryba (2 Krl 19,35nn) jest dla autora tłem do przedstawienia eschatologicznego triumfu Pana; por. także Iz 13,4nn.
4.48,12Okoliczne miasta; por. Lb 21,25; Joz 17,16.
5.48,13nPotęga Jerozolimy, miasta Pańskiego, była przedmiotem dumy narodu wybranego; por. Ne 6,15n; 12,31-43. NT podaje zapowiedź nowego, „górnego” Jeruzalem: Ga 4,26; Ap 21,9–22,5.
6.48,15Następuje słowo o znaczeniu dosł.: „do” lub „przeciw śmierci”, co tłum. staroż. oddają zwrotem: „na wieki”. Chodzi zapewne o wskazówkę liturgiczną do następnego Ps, która uległa skażeniu; por. 46[45],1.