Księga Psalmów50

PSALM 50 (49)¹

O prawdziwej czci Boga

¹Psalm. Asafowy.

Przemówił Pan, Bóg nad bogami,

i zawezwał ziemię²

od wschodu do zachodu słońca.

²Bóg zajaśniał z Syjonu, korony piękności.

³Bóg nasz przybył i nie milczy;

przed Nim ogień trawiący,

wokół Niego szaleje nawałnica.

⁴Wzywa on z góry niebo

i ziemię, by lud swój sądzić.

⁵«Zgromadźcie Mi moich umiłowanych,

którzy zawarli ze Mną przymierze przez ofiarę»³.

⁶Niebiosa zwiastują Jego sprawiedliwość,

albowiem sam Bóg jest sędzią. Sela

⁷«Posłuchaj, mój ludu, chcę przemawiać

i świadczyć przeciw tobie, Izraelu:

Ja jestem Bogiem, twoim Bogiem.

⁸Nie oskarżam cię z powodu twych ofiar,

bo twoje całopalenia zawsze są przede Mną.

⁹Nie chcę przyjmować cielca z twego domu

ni kozłów ze stad twoich,

¹⁰bo do Mnie należy cała zwierzyna po lasach,

tysiące zwierząt na moich górach.

¹¹Znam całe ptactwo podniebne,

i do Mnie należy to, co się porusza na polu.

¹²Gdybym był głodny, nie musiałbym mówić tobie,

bo mój jest świat i to, co go napełnia.

¹³Czy będę jadł mięso cielców

albo pił krew kozłów?⁴

¹⁴Złóż Bogu ofiarę dziękczynną

i wypełnij swe śluby złożone Najwyższemu,

¹⁵wtedy wzywaj Mnie w dniu utrapienia,

Ja cię uwolnię, a ty Mnie uwielbisz».

¹⁶A do grzesznika Bóg mówi:

«Czemu wyliczasz moje przykazania

i masz na ustach moje przymierze⁵

¹⁷ty, co nienawidzisz karności

i moje słowa rzuciłeś za siebie?

¹⁸Ty, widząc złodzieja, razem z nim biegniesz

i trzymasz z cudzołożnikami.

¹⁹W złym celu otwierasz usta,

a język twój knuje podstępy.

²⁰Zasiadłszy, przemawiasz przeciw swemu bratu,

znieważasz syna swojej matki.

²¹Ty to czynisz, a Ja mam milczeć?

Czy myślisz, że jestem podobny do ciebie?

Skarcę ciebie i postawię ci to przed oczy⁶.

²²Zrozumcie to, wy, co zapominacie o Bogu,

bym nie rozerwał⁷, a nie byłoby komu wybawić.

²³Kto składa Mi ofiarę dziękczynną, ten Mi cześć oddaje,

a postępującym bez skazy ukażę Boże zbawienie».