PSALM 74 (73)1
1Pieśń pouczająca. Asafowy.
Dlaczego, Boże, wciąż stoisz daleko,
płoniesz gniewem przeciw owcom z Twojego pastwiska?2
2Pomnij na Twoją społeczność, którą dawno nabyłeś3,
na pokolenie, które wziąłeś w posiadanie,
na górę Syjon, gdzie założyłeś sobie siedzibę.
3Skieruj Twe kroki
ku ruinom bez końca:
nieprzyjaciel wszystko spustoszył w świątyni.
4Ryczeli Twoi przeciwnicy w środku [Namiotu] Spotkania,
zatknęli swe proporce4.
5Wyglądali jak ci, co wznoszą wysoko
siekiery wśród gąszczów5.
6Wszystkie jego bramy6 wyłamali naraz,
zniszczyli toporem i kilofem.
7Na pastwę ognia świątynię Twoją wydali,
do gruntu zbezcześcili przybytek Twego imienia.
8Rzekli w swym sercu: «Razem ich zniszczmy!»7
Spalili w kraju wszystkie miejsca świętych zgromadzeń.
9Już nie widać naszych znaków i nie ma proroka8;
a między nami nie ma, kto by wiedział, jak długo,
10jak długo, Boże, będzie urągał nieprzyjaciel?
Czy wróg zawsze już będzie bluźnił Twemu imieniu?
11Czemu cofasz swą rękę
i trzymasz swą prawicę w zanadrzu?9
12Bóg jednak od początku jest moim królem,
który na ziemi sprawia ocalenie.
1310 Ty ujarzmiłeś morze swą potęgą,
skruszyłeś głowy smoków na morzu.
14Ty zmiażdżyłeś łby Lewiatana,
wydałeś go na żer potworom morskim.
15Ty otworzyłeś źródła i strumienie;
Ty wysuszyłeś rzeki stale płynące.
16Twoim jest dzień i noc jest Twoja;
Ty światło i słońce utwierdziłeś11.
17Ty ustanowiłeś wszystkie granice ziemi;
lato i zimę Ty obmyśliłeś.
18Pamiętaj o tym: wróg Cię lży, Panie,
a lud niemądry uwłacza Twojemu imieniu.
19Nie wydawaj na zatracenie12 duszy Twej synogarlicy;
o życiu Twych biedaków nie zapominaj na wieki!
20Wejrzyj na Twe przymierze, bo się napełniły
zakątki kraju jękiem i przemocą13.
21Niechaj uciśniony nie wraca ze wstydem,
niech biedak i nędzarz chwalą Twoje imię!
22Powstań, o Boże, prowadź swój spór;
pamiętaj o zniewadze, którą co dnia wyrządza Ci głupiec.
23Nie zapomnij wrzasku Twoich przeciwników;
stale się podnosi zgiełk powstających przeciw Tobie.