Apokalipsa Świętego Jana7

Pieczętowanie Bożych sług

¹Potem ujrzałem czterech aniołów

stojących na czterech narożnikach ziemi¹,

jak powstrzymywali cztery wiatry ziemi,

aby wiatr nie wiał na ziemi

ani na morzu, ani na żadne drzewo.

²I ujrzałem innego anioła, wstępującego od wschodu słońca,

[a] mającego pieczęć Boga żywego.

Zawołał on donośnym głosem do czterech aniołów,

którym dano moc wyrządzić szkodę ziemi i morzu:

³«Nie wyrządzajcie szkody ziemi ni morzu, ni drzewom,

aż opieczętujemy czoła sług Boga naszego»².

⁴³ I usłyszałem liczbę opieczętowanych:

sto czterdzieści cztery tysiące opieczętowanych

ze wszystkich pokoleń synów Izraela⁴:

⁵z pokolenia Judy dwanaście tysięcy opieczętowanych,

z pokolenia Rubena dwanaście tysięcy,

z pokolenia Gada dwanaście tysięcy,

⁶z pokolenia Asera dwanaście tysięcy,

z pokolenia Neftalego dwanaście tysięcy,

z pokolenia Manassesa dwanaście tysięcy,

⁷z pokolenia Symeona dwanaście tysięcy,

z pokolenia Lewiego dwanaście tysięcy,

z pokolenia Issachara dwanaście tysięcy,

⁸z pokolenia Zabulona dwanaście tysięcy,

z pokolenia Józefa dwanaście tysięcy,

z pokolenia Beniamina dwanaście tysięcy opieczętowanych.

Triumf wybranych⁵

⁹Potem ujrzałem:

a oto wielki tłum,

którego nie mógł nikt policzyć,

z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków,

stojący przed tronem i przed Barankiem.

Odziani są w białe szaty,

a w ręku ich palmy.

¹⁰I głosem donośnym tak wołają:

«Zbawienie w Bogu naszym, Zasiadającym na tronie,

i w Baranku».

¹¹A wszyscy aniołowie stanęli wokół tronu i Starców, i czterech Istot żyjących,

i na oblicza swe padli przed tronem,

i pokłon oddali Bogu, ¹²mówiąc:

«Amen.

Błogosławieństwo i chwała, i mądrość, i dziękczynienie, i cześć, i moc, i potęga Bogu naszemu na wieki wieków! Amen».

¹³A jeden ze Starców odezwał się do mnie tymi słowami:

«Ci przyodziani w białe szaty

kim są i skąd przybyli?»

¹⁴I powiedziałem do niego:

«Panie, ty wiesz».

I rzekł do mnie:

«To ci, którzy przychodzą z wielkiego ucisku

i opłukali swe szaty,

i w krwi Baranka je wybielili⁶.

¹⁵Dlatego są przed tronem Boga

i w Jego świątyni cześć Mu oddają we dnie i w nocy.

A Zasiadający na tronie rozciągnie namiot nad nimi⁷.

¹⁶⁸ Nie będą już łaknąć ani nie będą już pragnąć,

i nie porazi ich słońce ani żaden upał,

¹⁷bo pasał ich będzie Baranek, który jest pośrodku tronu,

i poprowadzi ich do źródeł wód życia:

i każdą łzę otrze Bóg z ich oczu».