1Szczęśliwy mąż, który nie potknął się w mowie1
i nie jest przybity smutkiem z powodu grzechów.
2Szczęśliwy, którego własna dusza nie potępia,
i ten, kto nie stracił nadziei.
32 Dla człowieka skąpego bogactwa nie są dobrem,
a sknerze na co pieniądze?
4Ten, który gromadzi, od ust sobie odejmując, dla innych gromadzi,
a z jego dostatków inni wystawnie żyć będą.
5Kto jest zły dla siebie, czyż będzie dobry dla innych? –
nie nacieszy się on swoimi pieniędzmi.
6Nie ma gorszego człowieka niż ten, który jest sknerą dla siebie samego
i to jest odpłatą za jego przewrotność;
7jeśli coś dobrego zrobi, przez zapomnienie to uczyni,
a na ostatek okaże swą przewrotność.
8Zły jest, kto zazdrosnym okiem patrzy,
odwraca oblicze i z góry spogląda na innych.
9Oko chciwca nie zadowoli się tym, co posiada,
a niegodziwa przewrotność wysusza [mu] duszę.
10Oko złe zazdrości chleba,
i brakuje go na jego stole.
11Dziecko, stosownie do swej zamożności, troszcz się o siebie,
a ofiary Panu godnie przynoś!
12Pamiętaj, że śmierć nie zwleka,
a pakt Otchłani nie został ci odkryty3.
13Zanim umrzesz, czyń dobrze przyjacielowi
i według swej możności hojnie go obdarz!
144 Nie pozbawiaj się dnia szczęśliwego,
a przedmiot szlachetnego pożądania niech cię nie omija!
15Czyż zostawisz drugiemu owoc prac twoich
i trudy twoje na dzielenie losem?
16Dawaj, bierz i raduj swą duszę,
albowiem w Otchłani nie ma co szukać rozkoszy.
17Wszelkie ciało starzeje się jak odzienie,
i to jest odwieczne prawo: «Na pewno umrzesz».
18Jak zielone liście na dorodnym drzewie,
jedne spadają, a drugie wyrastają,
podobnie pokolenia z ciała i krwi,
jedno umiera, a drugie się rodzi.
19Każde dzieło podlegające zepsuciu przepadnie,
a razem z nim odejdzie jego wykonawca.
20Szczęśliwy mąż, który się troszczy o mądrość
i który rozumnie się zastanawia,
21który rozważa drogi jej w swym sercu
i zastanawia się nad jej tajnikami5.
22Wyjdź za nią jak tropiciel
i na drogach jej przygotuj zasadzkę!
23Kto zaglądać będzie przez jej okna,
kto słuchać przy jej drzwiach;
24kto zamieszka blisko jej domu
i wbije kołek w jej ściany6;
25kto postawi blisko niej swój namiot
i zajmie miejsce w siedzibie szczęścia,
26umieści swe dzieci pod jej dachem
i pod jej gałęziami będzie przebywał,
27tego zasłoni ona przed żarem,
a on odpoczywać będzie w jej chwale7.