Mądrość Syracha16

Przekleństwo bezbożnych

¹Nie pragnij wielkiej liczby dzieci, jeśliby miały być przewrotne,

ani nie chwal się synami bezbożnymi!

²I chociażby byli liczni, nie chełp się nimi,

jeśli bojaźni Pańskiej nie mają.

³Nie licz na ich życie

ani nie polegaj na wielkiej ich liczbie!

Więcej bowiem może znaczyć jeden niż tysiąc

i lepiej umrzeć bezdzietnym, niż mieć dzieci bezbożne.

⁴Za sprawą jednego mądrego miasto się zaludnia,

a pokolenie żyjących bez Prawa zmarnieje.

⁵Wiele takich rzeczy widziało moje oko,

a jeszcze więcej słyszało me ucho.

⁶W zgromadzeniu grzeszników zapalił się ogień¹

i przeciw narodowi buntowniczemu gniew się rozżarzył.

⁷Nie przepuścił [Pan] starodawnym olbrzymom,

którzy się zbuntowali ufni w swą siłę².

⁸Nie darował współmieszkańcom Lota³,

których odrzucił ze wstrętem z powodu ich pychy.

⁹Nie miał miłosierdzia nad narodem zatracenia⁴,

nad usuniętymi⁵ z powodu ich grzechów.

¹⁰Podobnie nad sześciuset tysiącami pieszych,

którzy zebrali się w twardości swego serca⁶.

¹¹I chociażby był tylko jeden twardego karku,

byłoby dziwne, gdyby został bez kary.

Ma Pan miłosierdzie, ale i zapalczywość,

hojny w zmiłowanie, ale i gniew wylewa.

¹²Jak wielkie miłosierdzie, tak wielka jest też Jego surowość,

sądzi człowieka według jego uczynków.

¹³Nie ucieknie grzesznik z rzeczą skradzioną

ani cierpliwość bogobojnego nie dozna zawodu.

¹⁴Każdej jałmużnie bowiem wyznaczy miejsce⁷

i każdy według uczynków swych znajdzie [odpłatę].

Wszechwiedzący i wszechmocny jest Pan⁸

¹⁷Nie mów: «Ukryję się przed Panem

i któż z wysoka o mnie pamiętać będzie?

W wielkim tłumie nie będę rozpoznany

i czymże jest moja dusza w bezmiarze stworzenia?»

¹⁸Oto niebo i niebiosa najwyższe⁹,

przepaść i ziemia zadrżą, gdy je nawiedzi,

¹⁹góry też i fundamenty ziemi,

gdy na nie popatrzy, drżą z przerażenia.

²⁰Ale ich¹⁰ serce nie zastanawia się nad tym

i któż zważa na Jego drogi?

²¹Huragan, którego człowiek nie widzi,

i bardzo wiele dzieł Jego pozostaje w ukryciu.

²²«Któż obwieści dzieła [Jego] sprawiedliwości

albo kto się ich doczeka? Dalekie jest bowiem przymierze».

²³Tak myśli ten, co mało ma rozumu,

i głupio myśli mąż nierozsądny i pomylony.

Człowiek w dziele stworzenia

²⁴Słuchaj mnie, dziecko, i posiądź wiedzę,

a do słów moich przyłóż się sercem!

²⁵Z umiarem objawię naukę

i starannie wyłożę wiedzę.

²⁶Na rozkaz Pana, na początku, stały się Jego dzieła¹¹,

a gdy tylko je stworzył, dokładnie określił ich zadania.

²⁷Uporządkował je na wieki,

od początku aż po daleką przyszłość.

Nie odczuwają głodu ani zmęczenia,

a zadań swych nie porzucają;

²⁸żadne nie zderzy się z drugim

i Jego słowom nigdy nie odmówią posłuchu.

²⁹A potem wejrzał Pan na ziemię

i napełnił ją swoimi dobrami.

³⁰Pokrył jej powierzchnię wszelkiego rodzaju istotami żywymi,

które do niej powrócą.