Mądrość Syracha28

¹Tego, kto się mści, spotka pomsta od Pana,

On grzechy jego dokładnie zachowa w pamięci.

²Odpuść przewinę bliźniemu,

a wówczas, gdy błagać będziesz, zostaną ci odpuszczone grzechy.

³Gdy człowiek żywi złość przeciw drugiemu,

jakże u Pana szukać będzie uzdrowienia?

⁴Nie ma on miłosierdzia nad człowiekiem do siebie podobnym,

jakże błagać będzie o odpuszczenie swoich własnych grzechów?

⁵Sam, będąc ciałem, trwa w nienawiści,

któż więc zyska dla niego odpuszczenie grzechów?

⁶Pamiętaj o rzeczach ostatecznych i przestań nienawidzić,

– o rozkładzie ciała, o śmierci, i trzymaj się przykazań!

⁷Pamiętaj o przykazaniach i nie miej w nienawiści bliźniego,

– o przymierzu Najwyższego i daruj obrazę!

Kłótnie

⁸Unikaj waśni, a mniej popełnisz grzechów,

człowiek bowiem popędliwy wszczyna kłótnie.

⁹Grzesznik sieje niezgodę między przyjaciółmi

i rzuca oszczerstwo między tych, co żyją w zgodzie.

¹⁰Jakie jest paliwo, tak się ogień rozpala,

jaka jest zapamiętałość w kłótni, tak się ona wzmaga;

jaka siła człowieka, taka będzie jego zapalczywość,

i zgodnie z zamożnością gniew swój on zwiększy.

¹¹Żywica i smoła¹ wzniecają ogień,

a gwałtowna kłótnia powoduje rozlew krwi.

¹²Jeśli dmuchać będziesz na iskrę – zapłonie,

jeśli zaś spluniesz na nią – zgaśnie,

a jedno i drugie pochodzi z ust twoich.

Złe języki

¹³Przeklinajcie potwarcę i człowieka o dwoistej mowie,

zgubił bowiem wielu żyjących w zgodzie.

¹⁴Trzeci język² wielu unieszczęśliwił

i skazał ich na tułaczkę od narodu do narodu,

zburzył miasta potężne

i domy możnych obalił.

¹⁵Trzeci język oddalił żony od mężów

i pozbawił je owocu ich trudów.

¹⁶Kto nastawia mu ucha, nie znajdzie spoczynku

ani nie będzie mieszkał spokojnie.

¹⁷Uderzenie rózgi wywołuje siniec,

uderzenie języka łamie kości.

¹⁸Wielu padło od ostrza miecza,

ale nie tylu, co od języka.

¹⁹Szczęśliwy, kto przed nim był zasłonięty,

kto nie doświadczył jego złości,

kto nie dźwigał jego jarzma

i nie był związany jego pętami.

²⁰Jarzmo jego – to jarzmo żelazne,

a pęta jego są pętami z brązu.

²¹Okrutną śmierć on zadaje,

nawet Otchłań jest lepsza od niego.

²²Nie opanuje on bogobojnych

i nie będą się palili w jego płomieniu³.

²³Natomiast ci, którzy Pana porzucają, weń wpadną,

zapali się w nich i nigdy nie wygaśnie;

jak lew będzie przeciw nim wysłany

i rozszarpie ich jak pantera.

²⁴Uważaj! Otocz posiadłość swą płotem z cierni,

srebro swoje i złoto mocno zawiąż;

²⁵słowom twoim spraw wagę i ciężarki,

a ustom spraw drzwi i zasuwę!

²⁶Bacz, abyś przez język⁴ się nie potknął

i byś nie upadł przed tym, kto ci gotuje zasadzkę.