1Mnie, ojca, posłuchajcie, dzieci,
i tak postępujcie, abyście były zbawione.
2Albowiem Pan uczcił ojca przez dzieci,
a prawa matki nad synami utwierdził.
3Kto czci ojca, zyskuje odpuszczenie grzechów,
4a kto szanuje matkę, jakby skarby gromadził.
5Kto czci ojca, radość mieć będzie z dzieci,
a w czasie modlitwy będzie wysłuchany.
6Kto szanuje ojca, długo żyć będzie,
a kto posłuszny jest Panu, da wytchnienie swej matce;
7jak panom służy tym, co go zrodzili.
8Czynem i słowem czcij ojca swego,
aby spoczęło na tobie jego błogosławieństwo.
9Albowiem błogosławieństwo ojca umacnia domy dzieci,
a przekleństwo matki wywraca fundamenty1.
10Nie przechwalaj się niesławą swego ojca,
albowiem niesława ojca nie jest dla ciebie chwałą.
11Chwała bowiem człowieka płynie ze czci ojca,
a matka w niesławie jest ujmą dla dzieci.
12Synu, wspomagaj swego ojca w starości,
nie zasmucaj go w jego życiu.
13A jeśliby nawet rozum stracił, miej wyrozumiałość,
nie pogardzaj nim, choć jesteś w pełni sił.
14Miłosierdzie względem ojca nie pójdzie w zapomnienie,
w miejsce grzechów zamieszka u ciebie2.
15W dzień twego ucisku wspomni się o tobie,
jak szron w piękną pogodę, tak rozpłyną się twoje grzechy.
16Kto porzuca ojca swego, jest jak bluźnierca,
a przeklęty przez Pana, kto pobudza do gniewu swą matkę.
17Synu, z łagodnością prowadź swe sprawy,
a [każdy], kto jest prawy, będzie cię miłował3.
18Im większy jesteś, tym bardziej się uniżaj,
a znajdziesz łaskę u Pana4.
20Wielka jest bowiem potęga Pana
i przez pokornych bywa chwalony5.
21Nie szukaj tego, co dla ciebie zbyt ciężkie,
ani nie badaj tego, co zbyt trudne dla ciebie.
22O tym rozmyślaj, co ci nakazano,
bo rzeczy zakryte nie są ci potrzebne.
23Nie trudź się niepotrzebnie nad tym, co siły twoje przekracza –
więcej, niż zniesie rozum ludzki, zostało ci objawione.
24Wielu bowiem domysły ich w błąd wprowadziły
i o złe przypuszczenia potknęły się ich rozumy6.
26Serce zatwardziałe na ostatku dozna klęski,
a miłujący niebezpieczeństwo od niego zginie.
27Serce zatwardziałe przygniotą utrapienia,
a grzesznik7 będzie dodawał grzech do grzechu.
28Na chorobę pyszałka nie ma lekarstwa8,
albowiem nasienie zła zapuściło w nim korzenie.
29Serce9 rozumnego rozważa przypowieść,
a ucho słuchacza – to pragnienie mędrca.
30Woda gasi płonący ogień,
a jałmużna gładzi grzechy.
31Kto dobrodziejstwami odpłaca, pamięta o tym, co będzie potem,
a w chwili, gdy upadnie, znajdzie podporę.