1Król Aswerus nałożył podatek na kraj i na wyspy morza. 2A wszystkie dzieła jego potęgi i jego mocy, i opis wielkości Mardocheusza, którego król uczynił wielkim, czyż te sprawy nie są zapisane w Księdze kronik królów Medów i Persów? 3Albowiem Żyd Mardocheusz był drugi po królu Aswerusie i wielki w oczach Żydów, i umiłowany przez mnóstwo swoich braci. Troszczył się o dobro swego ludu i zabiegał o szczęście całego swojego narodu1.
3aI mówił Mardocheusz: «Przez Boga to się stało. 3bWspomniałem sobie bowiem sen, który miałem o tych sprawach: nic w nim nie zostało pominięte; 3cmałe źródło, które stało się rzeką, potem było światło i słońce, i wielka woda. Rzeką tą jest Estera, którą poślubił król i uczynił królową. 3dA dwa smoki to jestem ja i Haman, 3enarody zaś zgromadziły się, aby zgładzić imię Żydów. 3fNaród mój to Izrael: ci, którzy wołali do Boga i zostali ocaleni. Pan ocalił swój naród i uwolnił nas Pan ze wszystkich nieszczęść, i uczynił Bóg znaki i cuda, jakie nie działy się wśród pogan. 3gW tym celu przygotował dwa losy: jeden dla ludu Bożego, a drugi dla narodów pogańskich. 3hOba te losy przyszły na godzinę i czas, i na dzień sądu wszystkich narodów przed oblicze Boga. 3iBóg zaś wspomniał na lud swój i oddał sprawiedliwość dziedzictwu swemu. 3kI będą dla nich owe dni w miesiącu Adar, czternastego i piętnastego tegoż miesiąca, dniami zgromadzenia i radości, i wesołości przed obliczem Boga z pokolenia na pokolenie, na wieki w Jego ludzie izraelskim».
3lW czwartym roku panowania Ptolemeusza2 i Kleopatry Dozyteusz, który uważał się za kapłana i lewitę, i Ptolemeusz, syn jego, przynieśli powyższy list dotyczący Frurai3, który – jak powiadają – jest wiarogodny. Przetłumaczył go Lizymach, syn Ptolemeusza z Jerozolimy.