Księga Izajasza40

KSIĘGA POCIESZENIA IZRAELA¹

OBIETNICE WYZWOLENIA IZRAELA

Powołanie proroka

¹«Pocieszajcie, pocieszajcie mój lud!» – mówi wasz Bóg.

²«Przemawiajcie do serca Jeruzalem

i wołajcie do niego,

że czas jego służby się skończył,

że nieprawość jego odpokutowana,

bo odebrało z ręki Pana karę w dwójnasób

za wszystkie swe grzechy».

³Głos się rozlega²: «Drogę Panu

przygotujcie na pustyni,

wyrównajcie na pustkowiu

gościniec dla naszego Boga³!

⁴Niech się podniosą wszystkie doliny,

a wszystkie góry i pagórki obniżą;

równiną niechaj się staną urwiska,

a strome zbocza niziną.

⁵Wtedy się chwała Pańska objawi,

razem ją każdy człowiek⁴ zobaczy,

bo usta Pańskie to powiedziały».

⁶Głos się odzywa: «Wołaj!» –

I rzekłem: Co mam wołać? –

«Wszelkie ciało jest jak trawa,

a cały wdzięk jego – jak polnego kwiatu.

⁷Trawa usycha, więdnie kwiat,

gdy na nie wiatr Pana powieje⁵.

<Prawdziwie, trawą jest naród>.

⁸Trawa usycha, więdnie kwiat,

lecz słowo Boga naszego trwa na wieki».

Zapowiedź ukazania się Boga

⁹Wstąp na wysoką górę,

zwiastunko dobrej nowiny⁶ na Syjonie!

Podnieś mocno twój głos,

zwiastunko dobrej nowiny w Jeruzalem!

Podnieś głos, nie bój się!

Powiedz miastom judzkim:

«Oto wasz Bóg!»

¹⁰Oto Pan Bóg przychodzi z mocą

i ramię Jego dzierży władzę.

Oto Jego nagroda z Nim idzie

i przed Nim Jego zapłata.

¹¹Podobnie jak pasterz pasie On swą trzodę,

gromadzi [ją] swoim ramieniem,

jagnięta nosi na swej piersi,

owce karmiące prowadzi łagodnie.

Wielkość Boga

¹²Kto zmierzył wody morskie swą garścią

i piędzią wymierzył niebiosa?

Kto zawarł ziemię w miarce?

Kto zważył góry na wadze

i pagórki na szalach?

¹³Kto zdołał zbadać ducha Pana?

Kto w roli doradcy dawał Mu wskazania?⁷

¹⁴Do kogo się On zwracał po radę i światło,

żeby Go pouczył o ścieżkach prawa,

żeby Go nauczył wiedzy

i wskazał Mu drogę roztropności?

¹⁵Oto narody są jak kropla wody na wiadrze,

znaczą tyle, co pyłek na szali.

Oto wyspy⁸ ważą tyle, co ziarnko prochu.

¹⁶I [lasów] Libanu nie starczy na paliwo

ani jego zwierzyny na całopalenie.

¹⁷Niczym są przed Nim wszystkie narody,

znaczą dla Niego tyle, co nicość i pustka.

¹⁸Do kogo to przyrównacie Boga

i jaką podobiznę z Nim zestawicie?

¹⁹Ludwisarz odlewa posąg,

a złotnik powleka go złotem

i srebrne łańcuszki wykuwa⁹.

²⁰¹⁰ Kogo nie stać na taką ofiarę,

wybiera drzewo nie próchniejące;

stara się o biegłego rzeźbiarza,

żeby trwały posąg wystawić.

²¹Czy nie wiecie tego? Czyście nie słyszeli?

Czy wam nie głoszono od początku?

Czyście nie pojęli utworzenia ziemi?

²²Ten, co mieszka nad kręgiem ziemi,

której mieszkańcy są jak szarańcza,

On rozciągnął niebiosa jak tkaninę

i rozpiął je jak namiot mieszkalny.

²³On możnych obraca wniwecz,

unicestwia władców ziemi.

²⁴Ledwie ich wszczepiono, ledwie posiano,

ledwie się w ziemi pień ich zakorzenił,

On powiał na nich i pousychali,

a wicher gwałtowny porwał ich jak słomkę.

²⁵«Z kim moglibyście Mnie porównać,

tak żeby Mi dorównał?» – mówi Święty.

²⁶Podnieście oczy w górę

i patrzcie: Kto stworzył te [gwiazdy]?

– Ten, który w szykach prowadzi ich wojsko,

wszystkie je woła po imieniu.

Spod takiej potęgi i olbrzymiej siły

nikt się nie wymknie.

Wszechmoc Boża budzi ufność

²⁷Czemu mówisz, Jakubie,

i ty, Izraelu, powtarzasz:

«Zakryta jest moja droga przed Panem

i prawo moje przez Boga pominięte»?

²⁸Czy nie wiesz tego? Czy nie słyszałeś?

Pan – to Bóg wieczny,

Stwórca krańców ziemi.

On się nie męczy ani nie nuży,

Jego mądrość jest niezgłębiona.

²⁹On daje siłę zmęczonemu

i pomnaża moc bezsilnego.

³⁰Chłopcy się męczą i nużą,

chwieją się, słabnąc, młodzieńcy,

³¹lecz ci, co zaufali Panu, odzyskują siły,

otrzymują skrzydła jak orły;

biegną bez zmęczenia,

bez znużenia idą.