Księga Hioba33

Hiob może mi odpowiedzieć

¹Chciej słuchać, Hiobie, mej mowy,

nadstaw ucha na wszystkie me słowa.

²Oto me usta otwarłem,

język mówi pod podniebieniem,

³prawe me serce i mowa,

czysta na wargach jest mądrość.

⁴Mnie [także] stworzył duch Boży

i tchnienie Wszechmocnego mnie ożywiło.

⁵Jeśli zdołasz, odpowiedz!

Sprzeciw mi się, stań do walki!

⁶¹ Tyle, co ty, wart jestem u Boga.

I ja jestem z gliny zrobiony.

⁷Oto niech lęk przede mną ciebie nie płoszy,

powagą cię nie przytłaczam.

Bóg nie jest wrogiem

⁸Ale ty mówiłeś do moich uszu,

słyszałem dźwięk twoich słów²:

⁹Czysty jestem, bez grzechu,

niewinny i nie mam zmazy.

¹⁰A znalazł On u mnie niewierność,

za wroga³ mnie swego uważa.

¹¹Nogi me zakuł w kajdany,

baczy na wszystkie moje ścieżki⁴.

¹²Tu nie masz słuszności – powiadam,

bo wyższy jest Bóg od człowieka⁵.

Bóg poucza w czasie snu

¹³Czemu się z Nim spierałeś,

że żadnym swoim słowem nie dał odpowiedzi?⁶

¹⁴Raz bowiem Bóg przemawia

i drugi, tylko się na to nie zważa.

¹⁵⁷ We śnie i w nocnym widzeniu,

gdy twardy sen spada na ludzi,

i w czasie drzemki na łóżku

¹⁶otwiera On ludziom uszy,

przerażenie budzi w ich sercach⁸.

¹⁷Chce odwieść człowieka od grzechu

i męża uwolnić od pychy,

¹⁸uchronić duszę od grobu,

a życie – od ciosu dzidy⁹.

Bóg upomina cierpieniem

¹⁹Przez cierpienie nawraca na łożu

i przez udrękę w kościach nieustanną.

²⁰Kiedy posiłek już zbrzydnie

i smaczne pokarmy są wstrętne;

²¹gdy w oczach niknie mu ciało

i nie widać już wychudłych członków¹⁰,

²²jego dusza się zbliża do grobu,

a życie do miejsca umarłych.

Konieczny orędownik

²³Gdy ma on swego anioła¹¹,

obrońcę jednego z tysiąca,

co mu wyjaśni powinność;

²⁴zlituje się nad nim i powie:

Uwolnij od zejścia do grobu,

za niego okup¹² znalazłem –

Warunek wyzdrowienia

²⁵to wraca do dni młodości,

jak wtedy ciało ma rześkie,

²⁶błaga Boga¹³, a On się lituje,

w radości oblicze doń zwraca.

Przywrócono mu dawną prawość

²⁷i ludziom swym tak wyśpiewuje:

Grzeszyłem, przewrotnie działałem,

nie oddał mi On według mej winy,

Bóg ratuje od śmierci

²⁸ocalił mi życie od zejścia do grobu,

moje życie ogląda światło.

²⁹Oto Bóg wszystko to sprawia

względem człowieka dwa i trzy razy,

³⁰chcąc go uwolnić od grobu

i oświecić blaskiem żyjących.

³¹Uważaj, Hiobie, i słuchaj,

zamilknij, a ja będę mówił.

³²Masz gotową odpowiedź? Podaj mi!

Powiedz! Chcę przyznać ci rację.

³³Jeśli nie, to ty mnie posłuchaj!

Zamilknij, a będę cię uczył mądrości».