Księga Psalmów 148 — Biblia Tysiąclecia, wyd. V

PSALM 148¹

Niebiosa i ziemio, chwalcie Pana

¹Alleluja.

Chwalcie Pana z niebios,

chwalcie Go na wysokościach!²

²Chwalcie Go, wszyscy Jego aniołowie,

chwalcie Go, wszystkie Jego zastępy!³

³Chwalcie Go, słońce i księżycu,

chwalcie Go, wszystkie gwiazdy świecące.

⁴Chwalcie Go, nieba najwyższe⁴

i wody, co są ponad niebem⁵,

⁵niech imię Pana wychwalają,

On bowiem nakazał i zostały stworzone⁶,

⁶utwierdził je na zawsze, na wieki;

nadał im prawo, które nie przeminie⁷.

⁷Chwalcie Pana z ziemi,

potwory i wszystkie morskie głębiny⁸,

⁸ogniu i gradzie, śniegu i mgło,

gwałtowny huraganie, co pełnisz Jego słowo,

⁹⁹ góry i wszelkie pagórki,

drzewa rodzące owoc i wszystkie cedry,

¹⁰dzikie zwierzęta i bydło wszelakie,

to, co się roi na ziemi, i ptactwo skrzydlate,

¹¹królowie ziemscy i wszystkie narody,

władcy i wszyscy sędziowie na ziemi,

¹²młodzieńcy, a także dziewice,

starcy wraz z młodzieżą

¹³niech imię Pana wychwalają,

bo tylko Jego imię jest wzniosłe,

majestat Jego góruje nad ziemią i niebem

¹⁴i pomnaża moc¹⁰ swojego ludu.

Pieśń pochwalna dla wszystkich Jego świętych,

synów Izraela – ludu, który Mu jest bliski.

Alleluja¹¹.

1.Ps 148Hymn pochwalny; por. Dn 3,52-90; Ap 5,13.
2.148,1Por. hymn anielski w Łk 2,14; Ps 19[18],2.
3.148,2Motywy takie pojawiają się również w 103 [102],20n.
4.148,4„Najwyższe” – dosł.: „niebiosa niebios”; „wody... ponad niebem” – zob. przyp. do 33[32],7.
5.148,4„Najwyższe” – dosł.: „niebiosa niebios”; „wody... ponad niebem” – zob. przyp. do 33[32],7.
6.148,5Por. 33[32],9; Iz 48,13.
7.148,6Por. 93[92],1; 96[95],10; Jr 31,35n.
8.148,7Dosłownie: „otchłanie”. O praoceanie por. Rdz 49,25; Ps 36[35],7.
9.148,9nPor. Iz 43,20; 44,23.
10.148,14„Pomnaża moc” – dosł.: „podnosi róg” jak w 89[88],18; „Alleluja” – opuszczają przekł. staroż.
11.148,14„Pomnaża moc” – dosł.: „podnosi róg” jak w 89[88],18; „Alleluja” – opuszczają przekł. staroż.