Apokalipsa Świętego Jana19

Dziękczynne Alleluja! niebian

¹Potem usłyszałem jak gdyby głos donośny

wielkiego tłumu w niebie, mówiący:

«Alleluja!¹

Zbawienie i chwała, i moc u Boga naszego,

²bo wyroki Jego prawdziwe są i sprawiedliwe,

bo osądził Wielką Nierządnicę,

co znieprawiała nierządem swym ziemię,

i zażądał od niej² poniesienia kary

za krew swoich sług».

³I rzekli powtórnie:

«Alleluja!»

A dym jej wznosi się na wieki wieków.

⁴A dwudziestu czterech Starców upadło,

i cztery Istoty żyjące,

i pokłon oddali Bogu zasiadającemu na tronie, mówiąc:

«Amen! Alleluja!»

⁵I dobył się głos od tronu, mówiący:

«Chwalcie Boga naszego, wszyscy Jego słudzy,

którzy się Go boicie, mali i wielcy!»³

⁶I usłyszałem jakby głos wielkiego tłumu,

i jakby głos mnogich wód,

i jakby głos potężnych gromów,

które mówiły:

«Alleluja,

bo zakrólował Pan Bóg nasz, Wszechmogący.

⁷Weselmy się i radujmy,

i oddajmy Mu chwałę,

bo nadeszły Gody Baranka,

a Jego Małżonka⁴ się przystroiła,

⁸i dano jej przyoblec bisior lśniący i czysty» –

bisior bowiem oznacza czyny sprawiedliwe świętych.

⁹I mówi mi [anioł]⁵:

«Napisz:

Błogosławieni, którzy są wezwani na ucztę Godów Baranka!»

I mówi mi:

«To są prawdziwie słowa Boże».

¹⁰Ja upadłem do jego stóp, by oddać mu pokłon.

I mówi mi:

«Bacz, abyś tego nie czynił,

bo jestem twoim współsługą

i braci twoich, co mają świadectwo Jezusa.

Bogu samemu złóż pokłon!»

Świadectwem bowiem Jezusa jest duch proroctwa.

ZAGŁADA WROGICH NARODÓW

Pierwsza walka zwycięskiego Słowa

¹¹Potem ujrzałem niebo otwarte:

a oto biały koń,

a Ten, co na nim siedzi, zwany Wiernym i Prawdziwym,

oto sprawiedliwie sądzi i walczy⁶.

¹²Oczy Jego jak płomień ognia,

a na Jego głowie wiele diademów.

Ma wypisane imię, którego nikt nie zna prócz Niego⁷.

¹³Odziany jest w szatę we krwi skąpaną,

a nazwano Go imieniem Słowo Boga⁸.

¹⁴A wojska, które są w niebie, towarzyszyły Mu na białych koniach –

wszyscy odziani w biały, czysty bisior.

¹⁵A z Jego ust wychodzi ostry miecz,

by nim uderzyć narody:

On będzie je pasał rózgą żelazną

i On udeptuje tłocznię wina zapalczywości gniewu Boga wszechmogącego⁹.

¹⁶A na szacie i na biodrze swym ma wypisane imię:

KRÓL KRÓLÓW I PAN PANÓW.

¹⁷I ujrzałem innego anioła stojącego w słońcu:

i zawołał on głosem donośnym

do wszystkich ptaków lecących środkiem nieba:

«Pójdźcie, zgromadźcie się na wielką ucztę Boga¹⁰,

¹⁸aby pożreć trupy królów, trupy wodzów i trupy mocarzy,

trupy koni i tych, co ich dosiadają,

trupy wszystkich –

wolnych i niewolników,

małych i wielkich!»

¹⁹I ujrzałem Bestię

i królów ziemi,

i wojska ich

zebrane po to, by stoczyły bój z Siedzącym na koniu

i z Jego wojskiem.

²⁰I pochwycono Bestię,

a z nią Fałszywego Proroka,

co czynił wobec niej znaki,

którymi zwiódł tych, co wzięli znamię Bestii

i oddawali pokłon jej obrazowi.

Oboje żywcem wrzuceni zostali do ognistego jeziora,

gorejącego siarką¹¹.

²¹A inni zostali zabici mieczem Siedzącego na koniu,

[mieczem], który wyszedł z ust Jego.

Wszystkie zaś ptaki najadły się ciał ich do syta.