Mądrość Syracha51

DODATKI

Hymn pochwalny ocalonego

¹Wychwalać Cię będę, Panie, Królu,

i wysławiać Ciebie, Boga, Zbawiciela mego.

Wychwalam imię Twoje,

²bo stałeś się dla mnie podporą i wspomożycielem.

Wybawiłeś moje ciało od zguby,

od sidła oszczerczego języka

i od warg uprawiających kłamstwo;

a wobec przeciwników

stałeś się wspomożycielem i wybawiłeś mnie,

³według wielkości łaski <Twej> i Twego imienia,

od pokąsania przez tych, co są gotowi mnie połknąć¹,

z rąk dybiących na moje życie,

z wielu utrapień, jakich doznałem,

⁴od duszącego żaru, który mnie otacza,

i ze środka ognia, który nie ja rozpaliłem,

⁵z głębi wnętrzności Otchłani,

od języka nieczystego i od kłamliwego słowa.

⁶Do króla dotarło oszczerstwo przewrotnego języka,

dusza moja aż do śmierci się przybliżyła,

a życie moje było blisko Otchłani na dole.

⁷Ze wszystkich stron otoczyli mnie i nie znalazłem wspomożyciela,

rozglądałem się za ludzką pomocą, ale nie nadeszła.

⁸Wówczas wspomniałem na łaskę Twą, Panie,

i na Twoje odwieczne działanie –

że wybawiasz tych, którzy cierpliwie czekają na Ciebie,

i wyzwalasz ich z rąk wrogów.

⁹Podniosłem z ziemi mój głos błagalny

i prosiłem o wybawienie od śmierci.

¹⁰Wezwałem Pana, Ojca mego Pana²,

by mnie nie opuszczał w dniach ucisku;

a w czasie [przewagi] pysznych nie zostawiał bez pomocy.

Wychwalać będę bez przerwy Twoje imię

i hymnami wielbił je będę w dziękczynieniu.

¹¹A prośba moja została wysłuchana.

Wybawiłeś mnie bowiem z zagłady

i ocaliłeś ze złej przygody.

¹²Dlatego będę Cię wielbił i wychwalał,

i błogosławił imieniu Pańskiemu.

Autor o szukaniu mądrości

¹³Będąc jeszcze młodym, zanim zacząłem podróżować³,

szukałem jawnie mądrości w modlitwie.

¹⁴U bram świątyni prosiłem o nią

i aż do końca szukać jej będę.

¹⁵W jej rozkwicie, jakby dojrzewającego winogrona,

serce me nią się rozradowało,

noga moja wstąpiła na prostą drogę,

od młodości mojej idę jej śladami.

¹⁶Nakłoniłem tylko trochę ucha, a już ją otrzymałem

i znalazłem dla siebie rozległe wykształcenie.

¹⁷Postąpiłem w niej,

a Temu, który mi daje mądrość, chcę oddać chwałę.

¹⁸Postanowiłem bowiem wprowadzić ją w czyn,

zapłonąłem gorliwością o dobro i nie doznam wstydu.

¹⁹Dusza moja walczyła o nią

i z całą starannością usiłowałem zachować Prawo;

ręce wyciągałem w górę,

a błędy przeciwko niej opłakiwałem.

²⁰Skierowałem ku niej moją duszę

i znalazłem ją dzięki oczyszczeniu;

z nią od początku otrzymałem rozum⁴,

dlatego nie będę opuszczony.

²¹Wnętrze moje poruszyło się, aby jej szukać,

i był to dla mnie zysk wspaniały.

²²Pan dał mi język jako moją zapłatę,

i będę Go nim chwalił.

²³Przybliżcie się do mnie, wy, którym brak wykształcenia,

i zatrzymajcie się w domu nauki.

²⁴Na cóż, powiedzcie, pozbawiać się tego,

za czym dusze wasze tak bardzo tęsknią?

²⁵Otworzyłem usta i mówię:

Kupujcie sobie bez pieniędzy⁵.

²⁶Włóżcie karki pod jarzmo,

i niech otrzymają dusze wasze naukę.

Jest ona blisko [i można] ją znaleźć⁶.

²⁷Patrzcie oczami: mało się natrudziłem,

a znalazłem dla siebie wielki odpoczynek.

²⁸Za naukę dajcie wielką ilość srebra,

a zyskacie z nią bardzo wiele złota.

²⁹Niech się radują dusze wasze z Jego łaski,

i nie wstydźcie się Go wielbić!

³⁰Wypełnijcie dzieło wasze przed [oznaczonym] czasem,

a da wam nagrodę w swoim czasie.

Podpis:

MĄDROŚĆ JEZUSA, SYNA SYRACHA⁷