1Umiłujcie sprawiedliwość, sędziowie ziemscy!
Myślcie o Panu właściwie
i szukajcie Go w prostocie serca!
2Daje się bowiem znaleźć tym, co Go nie wystawiają na próbę,
objawia się takim, którym nie brak wiary w Niego.
3Bo przewrotne myśli oddzielają od Boga,
a Moc, gdy ją wystawiają na próbę, karci niemądrych.
4Mądrość nie wejdzie w duszę przewrotną,
nie zamieszka w ciele uwikłanym w grzech.
5Święty Duch [uczący] karności ucieknie przed obłudą,
odsunie się od niemądrych myśli,
wypłoszy1 Go nadejście nieprawości.
6Mądrość bowiem jest duchem miłującym ludzi2,
ale bluźniercy z powodu jego warg nie zostawi bez kary:
ponieważ Bóg świadkiem jego nerek,
prawdziwym stróżem jego serca,
Tym, który słyszy [mowę jego] języka.
7Albowiem Duch Pański wypełnił zamieszkaną ziemię,
Ten, który ogarnia3 wszystko, ma znajomość mowy4.
8Zatem nie ukryje się żaden z mówiących niegodziwie
i nie ominie go karząca sprawiedliwość.
9Zamysły bezbożnego zostaną zbadane
i dojdzie do Pana wieść o jego słowach,
ku potępieniu nieprawych jego czynów.
10Czujne5 bowiem ucho nasłuchuje wszystkiego
i pomruk szemrań nie pozostaje ukryty.
11Strzeżcie się więc próżnego szemrania,
powściągajcie język od złej mowy:
bo i skryte słowo nie jest bez następstwa,
a usta kłamliwe gubią duszę.
12Nie dążcie do śmierci przez swe błędne życie,
nie gotujcie sobie zguby przez czyny swych rąk!
136 Bo śmierci Bóg nie uczynił
i nie cieszy się z zagłady żyjących.
14Stworzył bowiem wszystko po to, aby było,
i byty tego świata niosą zdrowie:
nie ma w nich śmiercionośnego jadu
ani władania Otchłani na tej ziemi7.
15Bo sprawiedliwość jest nieśmiertelna8.
16Występni zaś ściągają śmierć na siebie czynem i słowem,
marnieją, uważając ją za przyjaciółkę,
i zawierają z nią przymierze,
zasługują bowiem na to, aby do niej należeć.